مى‌فرمايد: «گواهى مى‌دهد خداى كه هيچ خدايى نيست مگر او و فرشتگان و صاحبان علم ايستاده به عدل. نيست خدايى مگر او كه غالب و محكم كار است.» و در همان سوره مى‌فرمايد: «و نيست خدايى جز خداوند و همانا خداوند غالب و محكم كار است.» در سوره نساء مى‌فرمايد: «همانا جز اين نيست كه خداوند يكتاست و منزه است از اينكه براى او فرزندى باشد.» و در سوره انعام مى‌فرمايد: «بگو همانا كه او خداى يگانه است و همانا من از آنچه شرك مى‌ورزيد بيزارم.» و در سوره نحل مى- فرمايد: «و خداى گفت: دو خداى دوگانه مگيريد هر آينه و جز اين نيست كه او خداى يگانه است.» و در سوره بنى اسرائيل مى‌فرمايد: «بگو اگر با او بود خدايانى چنان كه مى‌گويند، اين هنگام بجويند به سوى خداوند عرش راهى را.» و در آخر همين سوره مى‌فرمايد: «و بگو سپاس مر خدا را، آنكه نگرفت فرزندى را و نمى‌باشد او را شريكى در پادشاهى و نمى‌باشد او را دوستدارى از مذلت و بزرگ شمار او را بزرگ داشتنى.» و خداوند متعال در سوره فرقان مى‌فرمايد: «آن كس كه پادشاهى آسمانها و زمين از اوست و فرزندى نمى‌گيرد و براى او شريكى در پادشاهى نيست.» و در سوره و الصافات مى‌فرمايد: «همانا كه خداى شما يگانه است، پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست و پروردگار مشرقها.» و در سوره ص مى‌فرمايد: «بگو همانا كه من بيم دهنده‌ام و خدايى نيست جز خداى يكتاى قهار.» و روا نيست كه خداوند قديم متعال قابل ديدن باشد، زيرا اگر قابل رويت باشد بايد رو در رو يا در جهت خاصى قرار گيرد و اين دو حالت بر او روا نيست و خداوند متعال در سوره بقره مى‌فرمايد: «و چون گفتيد اى موسى به تو نمى‌گرويم تا آنكه خدا را آشكار ببينيم و صاعقه شما را فرو گرفت و خود مى‌نگريستيد.» در سوره نساء مى‌فرمايد: «اهل كتاب از تو مى‌خواهند كتابى از آسمان بر ايشان فرو آرى و به تحقيق كه از موسى چيزى بزرگتر از اين خواستند و گفتند: خدا را آشكارا به ما نشان بده.» در سوره انعام مى‌فرمايد: «در نيابد او را چشمها و او دريابد چشمها را و اوست مهربان آگاه.» در سوره اعراف مى‌فرمايد: «پروردگارا خود را به من نشان بده تا به سوى تو بنگرم. گفت: مرا هرگز نمى‌بينى ولى به كوه بنگر و اگر كوه بر جاى ماند، شايد به زودى مرا ببينى و چون پروردگارش براى كوه تجلى فرمود، آن را پاره پاره قرار داد و موسى مدهوش در افتاد.»