براى خود اوست جز روزه كه براى من است و خود پاداش آن را مى‌دهم (پاداش من داده مى‌شود) و روزه، روز قيامت سپر بنده مؤمن من است. همان گونه كه در دنيا سلاح شما هر يك از شما را حفظ مى‌كند. و همانا بوى دهان روزه‌دار در پيشگاه خداوند خوشبوتر از بوى مشك است و روزه‌دار چون روزه مى‌گشايد، دو شادى مى‌يابد:

يكى به خوردن و آشاميدن و ديگرى هنگامى كه مرا مى‌بيند و او را وارد بهشت مى‌كنم.[١] پيامبر ٦ فرموده‌اند: روزه‌دار تا هنگامى كه از مسلمانى غيبت نكند، در حال عبادت است، هر چند در بستر خود خوابيده و آرميده باشد و نيز فرموده‌اند هر كس براى خشنودى خداوند يك روز، روزه مستحب بگيرد، آمرزش الهى براى او واجب مى‌شود.[٢] امام صادق ٧ فرموده است هر كس يك روز در گرما روزه بگيرد و تشنه شود، خداوند هزار فرشته بر او مى‌گمارد كه بر چهره‌اش دست مى‌كشند و به او تا هنگام افطار بشارت و مژده مى‌دهند.[٣] و خداوند متعال مى‌فرمايد: چه خوش است بوى دهان تو و روح تو، اى فرشتگان من! گواه باشيد كه او را آمرزيدم.

امير المؤمنين على ٧ فرموده است، روزه ماه رمضان و سه روز از هر ماه وسوسه سينه‌ها را مى‌زدايد. هر كس سه روز از هر ماه روزه بگيرد، چنان است كه تمام سال را روزه گرفته باشد. كه خداوند مى‌فرمايد، هر كس كار پسنديده‌يى انجام دهد ده برابر آن براى اوست.

پيامبر فرموده‌اند: هر چيز را زكاتى است و زكات بدن روزه است.[٤] امير المؤمنين على ٧ فرموده است، چه بسيار روزه گيرى كه از روزه خود بهره‌يى جز تشنگى ندارد و چه بسيار نمازگزارى كه از آن بهره‌يى جز رنج براى او

[١]. هر دو روايت به نقل از صفحه ٢٤ جلد اول خصال در صفحه ٢٤٨ و ٢٤٩ جلد ٩٦ بحار الانوار آمده است. م.

[٢]. هر دو روايت به نقل از ثواب الاعمال و امالى صدوق( رضي الله عنه) در صفحه ٢٤٧ همان جلد بحار الانوار آمده است. م.

[٣]. همچنان از همان دو كتاب در همان صفحه بحار الانوار، آمده است. م.

[٤]. گفتار حضرت امير در صفحه ٩٧ فضائل الاشهر الثلاثه صدوق و گفتار رسول خدا در صفحه ٧٢ محاسن برقى آمده است. م.