پيامبر فرموده‌اند: در سحرها چيزى بخوريد، هر چند جرعه آبى. همانا درودهاى خداوند بر كسانى است كه سحورى مى‌خورند و فرموده‌اند: همانا خدا و فرشتگانش بر آنان كه سحورى مى‌خورند و در سحرها طلب آمرزش مى‌كنند درود مى‌فرستند و نيز فرموده‌اند: با خوردن سحر براى روزه گرفتن يارى بجوييد و با انجام خواب قيلوله (پيش از ظهر) براى شب زنده دارى و نماز شب يارى بجوييد.[١] امام صادق ٧ فرموده است، پيامبر ٦ معمولا با چيزى شيرين افطار مى- فرمود و اگر فراهم نبود با آب گرم افطار مى‌كرد و مى‌فرمود: كبد و معده را پاكيزه و دهان را خوشبو و دندانها را محكم و روشنى چشم را افزون مى‌كند و گناهان را مى‌شويد و رگهاى هيجان زده را و صفراى تحريك شده را آرامش مى‌بخشد و حرارت معده و درد سر را تسكين مى‌بخشد.[٢] امام صادق ٧ فرموده است، پيامبر فرموده‌اند: هر كس روزه دارى را افطار دهد، براى او مانند پاداش آن روزه دار منظور مى‌شود، بدون اينكه از پاداش روزه دار چيزى كاسته شود و معادل ثواب كارهايى كه او با نيروى اين طعام انجام مى‌دهد به افطار دهنده مى‌دهند.

همان حضرت فرموده است، افطار دادن تو به برادر مؤمنت و شاد كردن او پاداش بزرگترى از روزه تو دارد.[٣] و هم ايشان فرموده‌اند: روزه گشودن تو در خانه برادر مسلمانت، هفتاد برابر يا نود برابر بيشتر از پاداش روزه تو است.

امام صادق ٧ به سدير فرمود: آيا مى‌دانى اين شبها چه شبهايى است؟ گفت:

آرى، پدر و مادرم فدايت باد! اين شبها، شبهاى ماه رمضان است. فرمود: اى سدير! آيا مى‌توانى در هر شب از اين شبها ده برده از نسل اسماعيل ٧ آزاد كنى؟ سدير گفت: پدر و مادرم فداى تو باد، ثروت من به اين كار نمى‌رسد و امام صادق ٧ از شمار بردگان كم مى‌كرد تا آنكه فرمود: آيا فقط مى‌توانى يك برده آزاد كنى و سدير همچنان مى‌گفت نه، كه بر آن توانا نيستم. امام صادق ٧ فرمودند: آيا نمى‌توانى در هر شب ماه رمضان يك مرد مسلمان را افطار دهى؟ سدير گفت: آرى، مى‌توانم ده مرد را هم افطار دهم. فرمود: اى سدير! مقصود من همين بود. همانا افطار دادن تو

[١]. در صفحات ٣١٠ تا ٣١٣ جلد ٩٦ بحار الانوار، از منابع مختلف آمده است. م.

[٢]. در صفحه ٣١٥ همان جلد بحار الانوار، به نقل از مكارم الاخلاق طبرسى آمده است. م.

[٣]. محاسن برقى، ص ٣٩٦. م.