آمرزيده خواهد شد. گفتند: اى رسول خدا! همه ما بر اين كار كه به روزه دار افطار بدهيم توانا نيستيم. فرمودند: خداوند متعال، كريم است و اين پاداش را به هر كس كه با يك جرعه شير يا آب گوارا يا دو دانه خرماى كوچك كسى را افطار دهد و بر بيشتر از آن قدرت نداشته باشد عنايت مى‌فرمايد. و هر كس در اين ماه بر بردگان خويش تخفيف دهد، حسابش تخفيف مى‌يابد. رمضان ماهى است كه آغاز آن رحمت و ميانه‌اش آمرزش و پايان آن پذيرش دعا و رهايى از آتش دوزخ است و شما را در اين ماه از چهار خصلت چاره نيست، دو خصلت آن موجب خشنودى خداوند از شماست و آن گواهى دادن به يكتايى خداوند و رسالت من است و از دو خصلت آن خودتان بى‌نياز نيستيد كه عبارت است از مسألت حوائج و بهشت. و از خداوند در اين ماه براى خود عافيت را مسألت كنيد و از آتش دوزخ به خداى خود پناه بريد.[١] امام باقر ٧ فرموده است، پيامبر ٦ چون به هلال رمضان نظر مى‌كردند رو به قبله مى‌ايستادند و چنين عرضه مى‌داشتند: «پروردگارا! اين ماه را با امنيت و ايمان و سلامتى و اسلام و عافيت شايان و روزى فراخ و از ميان رفتن بيمارى‌ها و توفيق تلاوت قرآن و كمك به نماز و روزه بر ما در آور. پروردگارا! ما را براى رمضان و رمضان را براى ما سالم بدار. پروردگارا! ما را در اين ماه سالم بدار، آنچنان كه چون سپرى شود ما را عفو فرموده و آمرزيده باشى و مورد رحمت خويش قرار داده باشى.» آنگاه روى خويش را به مردم مى‌كرد و چنين مى‌فرمود: اى مردم! چون هلال ماه رمضان طلوع مى‌كند، شيطان‌هاى سركش به زنجير كشيده مى‌شوند و درهاى آسمان و بهشت و دروازه‌هاى رحمت گشوده و درهاى دوزخ بسته مى‌شود.

دعا پذيرفته مى‌شود و خداوند متعال به هنگام هر افطار، گروهى از بندگان خويش را از آتش دوزخ نجات مى‌دهد و همه شب سروشى ندا مى‌دهد آيا سئوال‌كننده و آمرزش خواهى هست؟ پروردگارا! به هر كس كه انفاق مى‌كند عطا فرماى و اموال هر بخيل و ممسك را نابود فرماى. تا آنكه هلال شوال طلوع مى‌كند، به مؤمنان‌

[١]. اين روايت با تفاوت اندكى در روايت دوم در صفحات ٧١ و ٨٠ كتاب فضائل الاشهر الثلاثة شيخ صدوق( رضي الله عنه)، چاپ دانشمند محترم آقاى غلامرضا عرفانيان، نجف، ١٣٩٦ ق، آمده است. ايشان مآخذ اين روايات را از كتابهاى ديگر هم نشان داده‌اند. م.