قرائت نماز چنان است كه لهيب و شراره آتش را به همان اندازه كه صداى شخص مى‌رسد از او دور مى‌كند و براحتى از پل صراط مى‌گذرد و با وارد شدن به بهشت شادمانى بسيار به او دست مى‌دهد. همچنين پيامبر ٦ فرموده‌اند: هر كس نماز عشاء و نماز صبح را با جماعت بگزارد، در پناه خداى عز و جل قرار مى‌گيرد.[١] امام باقر ٧ فرموده است، از همسايگان مسجد كه نماز خود را در مسجد نگزارند، نمازشان پذيرفته نيست، مگر آنكه بيمار و گرفتار باشند.[٢]

مجلس چهل و ششم در فضيلت مساجد

خداوند متعال در آيه يك صد و بيست و هفت سوره بقره فرموده است «هنگامى كه ابراهيم و اسماعيل ديوارهاى كعبه را برافراشتند و عرضه داشتند پروردگارا از ما بپذير كه تو شنوا و دانايى.» و در آيه هيجدهم سوره توبه فرموده است «همانا فقط كسانى كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده، نماز را بر پا مى‌دارند و زكات را مى- پردازند و از كسى جز خدا نمى‌ترسند و مساجد را آباد مى‌كنند و شايد كه ايشان از هدايت يافتگان باشند.» بدان كه اين آيه را شأن نزول و داستانى است: يكى از سران قريش اسير مسلمانان شد. گروهى از مسلمانان او را سرزنش كردند كه كافر است و قطع پيوند خويشاوندى كرده است و مشركان را در جنگ با پيامبر ٦ و مسلمانان يارى داده است. آن مرد گفت: چرا فقط معايب ما را برمى‌شمريد و كارهاى پسنديده ما را نمى- گوييد؟ گفتند: كارهاى پسنده شما چيست؟ گفت: ما مسجد الحرام را آباد مى‌داريم، پرده دار كعبه‌ايم، اسيران را آزاد مى‌كنيم، اشخاص خائف و ترسان را امان مى‌دهيم و عهده‌دار سقايت حاجيانيم و خداوند متعال، آيه هفدهم سوره توبه را نازل فرمود كه در آن مى‌فرمايد «مشركان را كه خود گواهى بر كفر خويش مى‌دهند نرسد كه مساجد را آباد دارند. اعمال آنان تباه است.» و سپس فرموده است «همانا فقط آباد كردن‌

[١]. اين روايت هم از قول حضرت صادق و از همان منبع در همان صفحه محجة البيضاء آمده است. م.

[٢]. در صفحه ١٠٣ من لا يحضره الفقيه و به نقل از آن در صفحه ٣٤٢ جلد اول محجة البيضاى فيض كاشانى آمده است. م.