امير المؤمنين ٧ فرموده است، مردم در نماز جمعه سه دسته‌اند: گروهى كه با سكوت و آرامش پيش از آنكه امام حاضر شده باشد، حاضر مى‌شوند و همين كار، كفاره گناهان ده روز است. يعنى از جمعه تا جمعه بعد و سه روز افزون بر آن و اين به مناسبت گفتار خداوند است كه فرموده است هر كس يك كار نيك انجام دهد براى او ده برابر آن خواهد بود. دسته دوم گروهى كه فقط به ظاهر و براى ريا و تملق به نماز حاضر مى‌شوند و پاداش آنان هم فقط همين حضور ايشان است و بس. دسته ديگر آنان هستند كه در هنگامى كه امام مشغول سخنرانى است مى‌رسند يا هنگامى كه امام به نماز ايستاده است مى‌رسند و نماز مى‌گزارند، اين گروه بر خلاف سنت عمل كرده‌اند، و آنان از خداوند مسألت مى‌كنند، ولى بدست خداوند است كه اگر بخواهد به آنان عطا مى‌فرمايد و اگر بخواهد ايشان را محروم مى‌كند.[١] امام باقر ٧ فرموده است، چون خداوند بندگان را در قيامت مبعوث مى‌كند، روزها هم در صحنه قيامت آشكار مى‌شود، آنچنان كه مردم نام و خواص آنها را مى‌شناسند. روز جمعه پيشاپيش روزها حركت مى‌كند و پرتويى رخشان دارد و ديگر روزها از پى آن روان است. گويى عروسى گرامى و با وقار است كه به مردى آرزومند و توانگر هديه مى‌شود. و روز جمعه شاهد و گواه كسانى است كه در نماز جمعه شركت كرده‌اند. مؤمنان به اندازه شركت و پيشى گرفتن در گزاردن نماز جمعه وارد بهشت مى‌شوند.[٢] امام باقر ٧ فرموده است، نماز جمعه واجب است و جمع شدن براى آن هم همراه امام عادل واجب است. اگر كسى بدون علت سه نماز جمعه را ترك كند، سه فريضه را ترك كرده است و هيچ كس جز منافق سه فريضه را ترك نمى‌كند.[٣] و همان حضرت فرموده است، هر كس بدون عذر سه جمعه پياپى نماز جمعه را ترك كند، خداوند بر دلش زنگار مى‌زند.[٤] پيامبر ٦ فرموده‌اند: روز جمعه برترين روزهاست. پاداش حسنات در آن دو چندان مى‌شود و درجات در آن برتر و دعاها پذيرفته و برآورده مى‌شود و اندوهها

[١]. امالى، صدوق، ص ٢٢٣، م.

[٢]. امالى، صدوق، ص ٢٢١. م.

[٣]. دعائم الاسلام، قاضى نعمان مغربى، ص ١٨٠، ج ١. م.

[٤]. بحار الانوار، ص ١٦٣، ج ٨٩، به نقل از كتاب المقنعه. م.