ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٥٢٦ - مجلس چهل و چهارم، در ذكر دعا براى حاجتهاى مؤمنان

شكايت كرد. جبريل فرود آمد و گفت: اى آدم «لا حول و لا قوة الا بالله» بگو. آدم ٧ آن را گفت و وسوسه و اندوه از او برطرف شد.

و رسول خدا فرموده‌اند: چون نيم روز مى‌شود و خورشيد روى به زوال مى- نهد، درهاى آسمان گشاده مى‌شود و دعا پذيرفته و درهاى بهشت باز مى‌گردد. خوشا به حال كسى كه براى او در آن هنگام عملى پسنديده به آسمان بر شود.

امام صادق ٧ فرموده است، هنگامى كه يوسف ٧ در زندان بود، جبريل آمد و گفت در تعقيب هر يك از نمازهاى واجب سه بار بگو: «پروردگارا براى من گشايش و راهى براى بيرون شدن قرار بده و مرا از جايى كه حساب نمى‌كنم روزى عنايت فرماى.»[١] امير المؤمنين على ٧ فرموده است هر كس همين كه روز را به شب رساند سه بار اين دو آيه را بخواند «هنگام شام و صبحگاه (در نماز مغرب و صبح) تسبيح و ستايش گوييد و سپاس در آسمانها و زمين مخصوص اوست و شما نيز در تاريكى شب و نيم روز به ستايش او مشغول شويد» (آيات هفدهم و هيجدهم سوره روم) هيچ چيزى از خيرهاى آن شب را از دست نخواهد داد و همه شرهاى آن شب از او دفع مى‌شود و هر كس همين كار را در صبح انجام دهد هيچ خيرى از خيرهاى آن روز را از دست نخواهد داد و همه شرهاى آن روز از او دفع مى‌شود.[٢] پيامبر ٦ فرموده‌اند: هر كس هنگامى كه از خانه خود بيرون مى‌آيد

بسم اللَّه‌

بگويد، دو فرشته گماشته بر او مى‌گويند هدايت شدى و اگر

«لا حول و لا قوة الا باللَّه»

بگويد، مى‌گويند در پناه قرار گرفتى و محفوظ شدى و اگر «تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ‌» بگويد، مى‌گويند كارهاى تو كفايت شد و شيطان مى‌گويد چگونه ممكن است به بنده‌يى كه هدايت و حفظ و كفايت شده است دسترسى يابم.[٣] همان حضرت فرموده‌اند هيچ بامدادى نيست مگر آنكه دو فرشته ندا مى‌دهند كه اى جوينده خير و نيكى شتاب كن و اى جوينده شر و بدى بس كن. آيا دعاكننده‌يى‌

[١]. به نقل از امالى صدوق با ذكر سلسله اسناد در بحار الانوار، ص ١٨٥، ج ٩٥، آمده است. م.

[٢]. در ثواب الاعمال صدوق، ص ١٩٩، با ذكر سلسله سند آمده است. م.

[٣]. با اندك تفاوتى از قول حضرت سجاد در اصول كافى، آمده است. م.