پروردگارا اگر گناهان و خطاها چهره مرا در پيشگاه تو تباه كرده است و نداى دعاى من به سوى تو نمى‌رسد و برآورده نمى‌شود من به حق خودت كه هيچ چيز چون تو نيست مسألت مى‌كنم و به محمد ٦ كه پيامبر تو و پيامبر رحمت است مسألت مى‌كنم بار خدايا، بار خدايا، بار خدايا. و سپس امام صادق ٧ فرمود اين دعا را بگوييد و فراوان بخوانيد كه چه بسيار در گرفتاريهاى بزرگ، من اين دعا را مى‌خوانم.

و همان حضرت فرموده است هر گاه بنده‌يى در حال سجده سه بار بگويد «يا الله، يا رباه، يا سيداه» خدايش پاسخ مى‌دهد و مى‌فرمايد بنده من حاجت خود را بخواه. همچنين فرموده است دعا كردن مرد براى برادر مؤمن خود در غياب او روزى را جلب و مكروه را دفع مى‌كند.[١] ابراهيم بن هاشم مى‌گويد: عبد الله بن جندب را در عرفات ديدم كه با حال خوبى وقوف كرده بود دستهايش به سوى آسمان برافراشته و اشكهايش جارى بود و به زمين مى‌ريخت و چون مردم از عرفات حركت كردند گفتم، اى ابو محمد چه حال خوبى در وقوف داشتى كه بهتر از آن نديدم. گفت: به خدا سوگند من دعا نكردم مگر براى برادران دينى خودم زيرا از امام موسى بن جعفر ٧ شنيدم كه مى‌فرمود «هر كس براى برادر دينى خود در غياب او دعا كند از عرش به او ندا مى‌دهند براى تو صد هزار برابر آن است.» به اين سبب خوش نداشتم يك صد هزار برابر مضمون شده را براى يك دعا كه براى خود بكنم و ندانم كه مستجاب مى‌شود يا نه رها كنم.[٢] امام صادق ٧ فرموده است، عيسى بن مريم ٧ از كنار قومى گذشت كه مى- گريستند، پرسيد: چرا گريه مى‌كنند؟ گفتند: بر گناهان خود مى‌گريند، فرمود: هم اكنون دعا كنند و توبه نمايند، گناهانشان آمرزيده مى‌شود.

پيامبر ٦ فرموده‌اند: كسانى كه در دنيا قنوت خود را طولانى‌تر مى‌خوانند از همه شما در موقف روز قيامت داراى راحت بيشتر و طولانى‌ترند.[٣] و پيامبر ٦ فرموده‌اند: آدم ٧ به پيشگاه خداوند از خود خورى و اندوه‌

[١]. به نقل از اصول كافى در محجة البيضاء، ص ٣٠٦، ج ٢، آمده است. م.

[٢]. اين روايت با اندك تفاوتى در اختيار معرفة الرجال، شيخ طوسى، ص ٥٨٦، آمده است. م.

[٣]. ثواب الاعمال، شيخ صدوق، ص ٥٥. م.