و پيامبر ٦ فرموده‌اند: تا وقتى كه آدمى نمازهاى پنجگانه خويش را به وقت خود بگزارد شيطان از او ترسان و گريزان است و چون نمازها را تباه كند شيطان بر بر او دست مى‌يابد و او را در گناهان بزرگ مى‌كشاند.[١] ابو بصير مى‌گويد: پيش ام حميده رفتم كه به او رحلت امام صادق ٧ را تسليت بگويم، گريست و از گريه او من هم گريستم. سپس گفت: «اى ابو محمد اگر امام صادق ٧ را هنگام رحلت ايشان ديده بودى چيز عجيبى مى‌ديدى، چشمهايش را گشود و فرمود همه كسانى را كه نزديكان منند و ميان من و ايشان خويشاوندى است جمع كنيد و ما همگان را جمع كرديم، امام ٧ به آنان نگريست و فرمود: همانا شفاعت ما به كسى كه نماز را سبك بشمرد نخواهد رسيد.»[٢] پيامبر ٦ فرموده‌اند: وقت هيچ نمازى فرا نمى‌رسد مگر آنكه فرشته‌يى ميان مردم ندا مى‌دهد كه برخيزيد، آتشهايى را كه براى خود و پشت خود برافروخته‌ايد با نمازتان تخفيف دهيد و فرو نشانيد.[٣] و پيامبر فرموده‌اند: شفاعت من به كسى كه نماز خود را سبك بشمرد نمى‌رسد و سوگند به خدا كه كنار حوض كوثر بر من وارد نمى‌شود.[٤] امام صادق ٧ فرموده‌اند: امير المؤمنين على ٧ مردى را ديدند كه شتابان و بدون رعايت طمأنينه نماز مى‌گزارد، از او پرسيدند چند وقت است كه چنين نماز مى‌گزارى. گفت: مدتى است، فرمودند: مثل تو در پيشگاه خداوند مثل كلاغ است كه نوك به زمين مى‌زند، اگر با اين حال بميرى به آيين ابو القاسم ٦ نخواهى مرد، سپس امير المؤمنين فرمود: همانا دزدتر دزدان كسى است كه از نماز خود مى‌دزدد.

امام صادق ٧ در باره مردى كه عمدا نماز خود را به تأخير مى‌انداخت فرمود:

اين شخص روز قيامت در حالى برانگيخته مى‌شود كه هيچ كس و هيچ مالى همراه ندارد. يعنى در بهشت براى او چيزى نيست.

در روايت ديگرى از امام باقر ٧ نقل شده كه فرموده است: فرشته‌يى گماشته شده كه ندا مى‌دهد هر كس نماز عشاء نگزارده، بخوابد تا نيمه شب فرا رسد، خداوند

[١]. در ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صدوق، صفحات ٢٧٣ و ٢٧٤. م.

[٢]. اين روايت با ذكر سلسله اسناد در ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صدوق، ص ٢٧٢، آمده است. م.

[٣]. در من لا يحضره الفقيه، ص ٥٥ در باب فضل الصلاة به شماره ٣ آمده است. م.

[٤]. بحار الانوار، ص ٢١، ج ٨٣، به نقل از فقه الرضا، ص ٧. م.