خوشا به حال كسى كه در آن هنگام براى او كار پسنديده‌يى به آسمان بر شود (ظاهرا مقصود نماز اول وقت ظهر است. م.) امام باقر ٧ فرموده است: چون نمازگزار به نماز مى‌ايستد براى او سه خصلت است: فرشتگان او را از جاى پاهايش تا آسمان احاطه مى‌كنند، و از آسمان بر فرق سرش رحمت و نيكى فرو مى‌ريزد و فرشته‌يى بر او گماشته مى‌شود و ندا مى‌دهد اگر نمازگزار بداند با چه كسى مشغول مناجات است خسته و تافته نمى‌شود.[١] امام صادق ٧ فرموده است: هر كس نمازهاى واجب را در اول وقت بگزارد و حدود آن را حفظ كند، فرشته آن نماز را در حالى كه پاك و رخشان است به آسمان مى‌برد و آن نماز به نمازگزار ندا مى‌دهد كه خدايت حفظ كند آنچنان كه مرا حفظ كردى و من تو را به خداى مى‌سپارم همچنان كه تو مرا به اين فرشته گرامى سپردى. و هر كس بدون سبب و عذر نماز را پس از وقت آن بگزارد و حدودش را رعايت نكند، فرشته آن را به صورتى آلوده و سياه مى‌برد و آن نماز به او ندا مى‌دهد مرا تباه كردى، خدايت تباه كند و مرا رعايت نكردى، خدايت رعايت نكند. سپس فرمود: نخستين چيزها كه از بنده چون در پيشگاه خدا بايستد پرسيده مى‌شود، نمازهاى واجب و زكات و روزه و حج واجب او و دوستى و ولايت ما خاندان است. اگر به ولايت ما اقرار آورده و بر آن مرده باشد نماز و زكات و روزه و حجش پذيرفته مى‌شود و اگر اقرار به ولايت ما نداشته باشد هيچ يك از اعمال او پذيرفته نخواهد شد.[٢] امام باقر ٧ فرموده است: مردى وارد مسجدى شد كه رسول خدا ٦ حاضر بودند. نماز گزارد و سجده‌اش را چنان كه شايد انجام نداد. پيامبر فرمودند «نوك بر زمين زد آنچنان كه كلاغ نوك بر زمين مى‌زند و اگر با همين حال بميرد بر آيين ديگرى غير از آيين محمد ٦ مرده است.»[٣]

[١]. در دعائم الاسلام، ص ١٣٦، ج ١، چاپ مصر، ١٣٨٣ ق. و ثواب الاعمال صدوق، ص ٥٧، از قول حضرت صادق آمده است. م.

[٢]. بخش دوم اين روايت در امالى صدوق و به نقل از آن در بحار الانوار، ص ١٦٧، ج ٢٧، چاپ جديد، آمده است. م.

[٣]. در ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صدوق، صفحات ٢٧٣ و ٢٧٤. م.