موسى ٧ گفته است: پروردگارا پاداش كسى كه براى نماز در پيشگاه تو مى‌ايستد چيست؟ حق تعالى فرموده است: اى موسى! من بر آن قيام و ركوع و سجودش بر فرشتگان خود مباهات مى‌كنم و هر كس را كه به او نزد فرشتگانم مباهات كنم، عذاب نخواهم كرد.

پيامبر ٦ فرموده‌اند: در خواب ديدم مردى از امت مرا فرشتگان عذاب احاطه كرده‌اند و نمازش آمد و او را از آنان بازداشت و نجات داد.

امام صادق ٧ فرموده است: زمستان، بهار مؤمن است. شب آن طولانى است و كمك براى نماز خواندن اوست و روزش كوتاه و مناسب روزه گرفتن اوست.[١] و فرموده است چون نماز واجب مى‌گزارى آن را در اول وقت انجام بده آنچنان كه گويى آخرين نماز تو است و بيم آن دارى كه ديگر هرگز موفق به آن نشوى و چشم به موضع سجده خود داشته باش. و اگر بدانى چه كسى سمت راست و چپ تو ايستاده است (فرشتگان) نمازت را بهتر خواهى گزارد و بدان كه در آن حال در پيشگاه خدايى هستى كه تو را مى‌بيند و تو او را مى‌بينى.

پيامبر ٦ فرموده‌اند: در ساعات غفلت نماز نافله بگزاريد هر چند دو ركعت سبك باشد كه موجب بهشت است. پرسيدند اى رسول خدا ساعت غفلت چه هنگام است؟ فرمود ميان نماز مغرب و عشاء (شايد منظور همان نماز است كه به غفيله مشهور است. م.)[٢] امام صادق ٧ فرموده‌اند هر كس نماز مغرب بگزارد و تعقيب بخواند و سخن نگويد تا آنكه دو ركعت نماز بگزارد، براى او در عليين (نامه عمل) آن دو ركعت نوشته مى‌شود و اگر چهار ركعت بگزارد براى او پاداش حج پذيرفته‌شده‌اى نوشته مى‌شود.[٣] همان حضرت فرموده است گزاردن نماز واجب بهتر از بيست حج است و هر حجى بهتر از خانه‌يى انباشته از طلاست كه صدقه داده شود تا تمام گردد.[٤]

[١]. در معانى الاخبار، ص ٢٢٨، چاپ آقاى غفارى، حوزه قم، ١٣٦١ شمسى. م.

[٢]. ثواب الاعمال صدوق، صفحات ٦٨ و ٦٩، چاپ آقاى غفارى، ١٣٩١ ق. م.

[٣]. ثواب الاعمال صدوق، صفحات ٦٨ و ٦٩، چاپ آقاى غفارى، ١٣٩١ ق. م.

[٤]. در باب فضل الصلاة كتاب من لا يحضره الفقيه صدوق ذيل شماره ٩ و نيز محجة البيضاى فيض در ص ٣٣٩، ج ١، آمده است. م.