چنان دشوار بود كه مى‌بايد آن را براى هميشه از خود دور دارند يا اگر ممكن است آن قسمت جامه را ببرند و حال آنكه براى اين امت تخفيف داده و آب را پاك‌كننده قرار داده است كه بوسيله آن جامه‌ها و بدن خويش را پاك مى‌كنند و مى‌شويند و خداوند فرموده است: «و از آسمان آبى پاك و پاك‌كننده بر شما فروفرستاديم.» (بخشى از آيه ٤٨ سوره فرقان.) و فرموده است: «و فرو مى‌فرستد از آسمان آبى بر شما كه شما را با آن پاك فرمايد.» (بخشى از آيه ١١ سوره انفال.) از نعمتهاى ديگر اين است كه امتهاى گذشته مجبور بودند در حال عادت ماهيانه زنان از آنان به طور كلى كناره‌گيرى كنند و با آن هم خوراك و همنشين نشوند و هر جامه و بسترى كه زن حائض از آن استفاده كرده و ظرفهايى كه به آنها دست زده بود نجس بود و استفاده از آن جايز نبود و حال آنكه براى ما اين امور همه جايز است و فقط همبستر شدن با زنان در آن حال حرام است.

ديگر آنكه ميزان نماز آنان پنجاه ركعت بود و حال آنكه نماز ما فقط پنج نوبت است و در همين پنج، ثواب و پاداش پنجاه داده مى‌شود و زكات آنان يك چهارم اموال بود و حال آنكه زكات ما يك دهم است و در پاداش معادل همان يك چهارم.

ديگر آنكه در امتهاى گذشته چون از خوراك افطار روزه خود فارغ مى‌شدند در شب هم خوردن و آشاميدن و همبستر شدن براى آنان حرام بود و حال آنكه خداوند خوردن و آشاميدن و همبستر شدن را در شبهاى رمضان براى ما حلال كرده و فرموده است: «بخوريد و بياشاميد تا براى شما خط سپيد روز از خط سياه شب در سپيده دم آشكار شود.» و در همان آيه فرموده است: «براى شما در شبهاى ماه رمضان همبستر شدن با زنان رواست.» (بخشهاى از آيه ١٨٧ سوره بقره).[١] ديگر اين است كه امتهاى گذشته قربانيهاى خود را بر دوش تا بيت المقدس مى‌بردند. از هر كس پذيرفته مى‌شد آتشى مى‌آمد و آن قربانى را مى‌سوزاند و از ميان مى‌برد و از هر كس پذيرفته نمى‌شد شرمسار و افسرده برمى‌گشت و حال آنكه خداوند متعال قربانى امت پيامبر خود، محمد ٦ را در شكم بينوايان و فقيران قرار داده است. از هر كس پذيرفته نشود، عقوبتهاى دنيايى از او برداشته مى‌شود.

ديگر اين است كه خداوند متعال براى آنان در كتاب تورات حكم قصاص را

[١]. براى اطلاع بيشتر در مورد اين حكم در منابع فارسى به تفسير ابو الفتوح رازى، ص ٧٦، ج ٢، چاپ مرحوم آقاى شعرانى مراجعه فرماييد. م.