است.» و فرموده است: منظور از آسايش و نعمت در گور و منظور از بهشت ابدى در قيامت است، همچنين حميم جهنم در گور و آتش دوزخ در قيامت است.[١] پيامبر ٦ فرموده‌اند: خداوند ستارگان را وسيله امان ساكنان آسمانها قرار داده است و تا هنگامى كه آنها پايدارند آسمان هم پايدار است و چون ستارگان پراكنده و از ميان برود، آسمان گسسته مى‌شود. و همانا خداوند اهل بيت مرا امان ساكنان زمين قرار داده است و به حرمت آنان هيچ گاه بلاى همگانى بر آنان نازل نمى‌شود و هر گاه اهل بيت من از ميان برود، عذاب نازل خواهد شد.[٢] شعر:

«دوستى پيامبر و اهل بيت اعتقاد من است و در مورد محبت من به ايشان هر كه مى‌خواهد مرا سرزنش كند. دل من هرگز از دوستى ايشان روى گردان نيست و زبان من به ستايش كس ديگرى غير از ايشان گويا نيست. فرداى قيامت بهشت از آن ماست و به آن خوشبختيم و براى خارجى نافرخنده و نكوهيده آتش است.» دعبل بن على خزاعى هم چنين سروده است:

«براى آل رسول خدا در ناحيه خيف و منى و كنار خانه و در عرفات و محل رمى جمرات سرزمين و خانه عبد الله در خيف و از سرورى كه فرا خواننده به سوى نمازهاست. سرزمينهاى على و حسين و جعفر و حمزه و سجاد كه پيشانى و زانوانش پينه بسته بود، خانه‌هايى كه براى نماز و پرهيزگارى و روزه و طهارت و نيكويى‌هاست.

خانه‌هايى كه در آن وحى خداوند بر احمد- كه در سوره‌هاى قرآن مذكور است- نازل مى‌شد، درنگ كن تا از خانه‌يى كه اهل آن از ميان رفته‌اند بپرسيم عهد آن با روزه و نماز چگونه است و آن عزيزانى كه دورى و غربت ايشان را همچون شاخه‌هاى برومند در اطراف پراكنده كرده است، كجايند. همانان كه چون نسب ايشان برشمرده شود وارثان پيامبرند و برگزيده‌تر سروران و حمايت‌كنندگانند. آنانى كه همه جا در در تنگدستيها اهل پذيرايى و اطعام بودند. چون كشته‌شدگان در بدر و خيبر و حنين‌

[١]. اين روايت از قول شيخ صدوق با ذكر سلسله اسناد در تفسير برهان سيد هاشم بحرانى، ص ٢٨٤، ج ٤، چاپ ١٣٩٤ قمرى، قم، آمده است. م.

[٢]. براى اطلاع بيشتر از اين روايت در منابع اهل سنت كه با اختلاف لفظى اندك آمده است، از جمله صفحات ١٤٩ و ٤٥٨ جلد ٣ مستدرك الصحيحين حاكم نيشابورى، و نيز به صفحات ٥٩ و ٦٠ جلد دوم فضائل الخمسه من الصحاح السته مراجعه شود. م.