مسألت مى‌كنم كه مرا از غرق شدن نجات دهى، و خدايش از آن گرفتارى نجات بخشيد و ابراهيم ٧ چون به آتش در افكنده شد، عرضه داشت: پروردگارا! به حق محمد و آل محمد از تو مسألت مى‌كنم كه مرا از آتش نجات دهى، و خداوند آن آتش را بر او سرد و سلامت قرار داد و موسى ٧ چون عصاى خويش را درافكند و در دل خود احساس ترس كرد، گفت: پروردگارا! به حق محمد و آل محمد از تو مسألت مى‌كنم كه مرا در امان قرار دهى، و خداوند متعال فرمود: «مترس كه تو بدون ترديد برترى».[١] اى مرد يهودى! اگر موسى ٧ مرا درك مى‌كرد و به من و پيامبرى من ايمان نمى‌آورد همانا كه نه ايمان او و نه پيامبرى‌اش براى او سودى داشت. مهدى هم از ذريه من است كه چون قيام كند عيسى بن مريم ٧ براى يارى او فرود مى‌آيد و او را مقدم مى‌دارد و پشت سرش نماز مى‌گزارد.[٢] امام صادق ٧ فرموده است: اى ابو بصير! ما درخت دانشيم و ما خاندان پيامبريم. آمد و شد جبريل در خانه ماست و ما گنجورهاى دانش خداييم و ما معادن وحى خداونديم. هر كس از ما پيروى كند رستگار است و هر كس از ما تخلف كند هلاك است و اين حقى است بر خداى عز و جل.[٣] امام رضا ٧ فرموده است: نگريستن به ذريه ما عبادت است. گفته شد: اى پسر رسول خدا! آيا نگريستن به آنانى از شما كه امامند عبادت است يا نگريستن به تمام ذريه پيامبر فرمود: نگريستن به تمام آنان عبادت است، تا هنگامى كه از آن خاندان جدا نشده و به گناهان آلوده نشده باشند.

پيامبر ٦ فرموده‌اند: چون در مقام محمود (يعنى مقام شفاعت) بپا خيزم، براى آن گروه از امت خود كه مرتكب گناهان كبيره شده‌اند شفاعت مى‌كنم و خداوند شفاعت مرا در مورد ايشان مى‌پذيرد و به خدا سوگند كه در باره كسانى كه ذريه‌ام را آزرده‌اند شفاعت نمى‌كنم.

و همان حضرت فرموده‌اند: هر كس تار مويى از من را بيازارد، مرا آزرده‌

[١]. بخشى از آيه سوره بيستم( طه). م.

[٢]. اين روايت به نقل از جامع الاخبار و امالى شيخ صدوق و بحار الانوار، ص ٣٦٦، ج ١٦، چاپ جديد، آمده است. م.

[٣]. براى اطلاع بيشتر از نمونه‌هاى ديگر اين روايت به صفحات ١٠٦ تا ١٠٨ جلد ٢٦ بحار الانوار مراجعه فرماييد. م.