ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٤٣٧ - مجلس سى و دوم، در مناقب آل محمد

ابو بصير مى‌گويد: به امام صادق گفتم: آل محمد كيستند؟ فرمود: ذريه آن حضرت. گفتم: اهل بيت كيستند؟ فرمود: ائمه و اوصيا. گفتم: عترت او كيستند؟

فرمود: اصحاب كساء و آنان كه زير آن عبا بودند. پرسيدم: امت او كيستند؟ فرمود:

مؤمنانى كه به آنچه از پيشگاه خداوند آورده است تصديق دارند و به دو چيز گرانسنگى كه مأمور شده‌اند تمسك جويند، تمسك جسته‌اند: كتاب خدا و عترت محمد ٦ كه همان اهل بيت اويند كه خداى ناپاكى را از ايشان زدوده و آنان را پاك فرموده است پاك كردنى و همين دو چيز گرانسنگ پس از رسول خدا خليفه بر مردمند.[١] امير المؤمنين على ٧ در تفسير اين گفتار خداوند كه مى‌فرمايد «سلام على آل يس»[٢] فرموده است: منظور از يس محمد ٦ است و آل يس مائيم، ابن عباس هم گفته است: سلام على آل يس، يعنى سلام بر آل محمد ٦.[٣] رسول خدا ٦ فرموده‌اند: ما بنى عبد المطلب سروران اهل بهشتيم. يعنى رسول خدا و حمزه سيد الشهداء و جعفر كه داراى دو بال است و على و فاطمه و حسن و حسين و مهدى.[٤] امام باقر ٧ فرموده است: خداوند متعال به پيامبر ٦ وحى فرمود كه من چهار خصلت از جعفر بن ابى طالب را مى‌ستايم. پيامبر ٦ جعفر را خواستند و موضوع را به او گفتند. گفت: اگر نه اين است كه خداوند به شما خبر داده است، خودم نمى‌گفتم. من هرگز باده نوشى نكرده‌ام كه مى‌دانم اگر باده بياشامم خردم از از ميان مى‌رود و هرگز دروغ نگفته‌ام زيرا دروغ از جوانمردى مى‌كاهد و هرگز گناهى نكردم (ظاهرا منظور زنا كردن است) كه بيم آن داشتم اگر چنان كنم نسبت به ناموس من هم چنان شود و هرگز بت‌پرستى نكردم كه مى‌دانم بت هيچ گونه سود و زيانى نمى‌رساند. گويد: پيامبر ٦ با دست به دوش او زد و فرمود: بنا بر اين شايسته است‌

[١]. اين روايت با ذكر سلسله اسناد در معانى الاخبار صدوق، ص ٩٤، چاپ ١٣٦١ خورشيدى، حوزه، آمده است و چند روايت ديگر هم در باره معنى آل و اهل و عترت و امت در همان صفحه آن كتاب نقل شده است. م.

[٢]. آيه ١٣٠ سوره سى و هفتم( الصافات). م.

[٣]. با ذكر سلسله سند در معانى الاخبار صدوق، ص ١٢٢، چاپ ١٣٦١، حوزه، آمده است. م.

[٤]. در صفحه ٢٨٤ امالى شيخ صدوق و صفحه ٤٣٤ جلد ٩ تاريخ بغداد آمده است. م.