ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٤٣٥ - مجلس سى و يكم، در امامت و مناقب صاحب الزمان

متعلق به ايشان است و تاريخ ولادت و اسامى مادران و امورى نظير آن را در اين كتاب آورديم، و هر كس خواهان مطلب بيشترى در اين مورد است از كتابهاى ديگرى كه در اين باره تأليف و تصنيف شده است استفاده كند كه به خواست خداوند متعال آنچه بخواهد آنجا مى‌يابد.[١] روايت شده است كه امام صادق ٧ بسيار مى‌فرمود:

«هر قوم را دولتى است كه انتظار آن را مى‌كشند و دولت ما در آخر زمان آشكار خواهد شد.»[٢] و سيد حميرى چنين سروده است:

«به همان آيين كه او داشته است متدين هستم و كف او با كف من در صفين شريك بوده است در ريخته شدن خونهايى كه در آن جنگ ريخته شد و خداوند براى عدل و داد ترازوهايى را آشكار فرموده است.

پروردگارا آن خونها بر گردن من است، باز هم نظير آن را به من بياشامان، آمين! آمين! آمين مى‌گويم كه همچون ايشان و در حال ايشان باشم، همراه گروهى كه براى خدا هجرت مى‌كنند و پراكنده مى‌شوند، همراه گروهى كه بر گرد مهدى هستند و مهدى ايشان را از وادى مكه پياده و سواره با خود مى‌برد.

آنان چيزى جز خداى خود را اراده نمى‌كنند، چه مراد پسنديده‌يى كه مريدان در پى آنند، تا آنگاه كه با گروه‌هاى بنى حرب (اعقاب ابو سفيان) روياروى مى‌شوند و به فرق سر و بالاى بينى آنان ضربه مى‌زنند.

اى ابو الحسن! اى بهترين اوصيا! چه شرفى كه خداوند به تو عنايت فرموده است و خداى براى تو چند برابر آن را بيفزايد، تا آنچه را به پيامبران ارزانى فرموده است به تو ارزانى فرمايد.

خداى براى من گواهى مى‌دهد كه من آنان را دوست مى‌دارم، دوستى آميخته با دين و آيين در مورد شما. تا آن هنگام كه در كفن پيچيده و در خاك پنهان شوم،

[١]. براى اطلاع بيشتر در مورد نائبان چهارگانه در كتابهاى فارسى، رك. به: بحث سودمند محدث خبير مرحوم حاج شيخ عباس قمى رضوان اللَّه عليه در صفحات ٣٤٢ تا ٣٤٥ جلد دوم منتهى الآمال. م.

[٢]. اين بيت با ذكر سلسله اسناد در امالى صدوق و به نقل از آن در بحار الانوار، ص ١٤٣، ج ٥١، چاپ جديد، آمده است. م.