پرچمهاى كنده (نام قبيله‌اى است) در خراسان و وارد شدن گروهى از سواران. از سوى مغرب و اردو زدن آنان در كنار منطقه جزيره و طغيان رودخانه فرات تا آنجا كه آب وارد كوچه‌هاى كوفه شود و خروج شصت دروغگو كه همگى مدعى پيامبرى خواهند بود و خروج دوازده مرد از آل ابى طالب كه همگان براى خود ادعاى امامت دارند و در آتش سوزاندن مردى بزرگ از سرسپردگان بنى عباس ميان جلولا و خانقين‌[١] و بستن پل بر روى دجله در بغداد در بخش محله كرخ و برخاستن طوفان و گرد بادى سياه در بغداد در نخستين ساعات روز و اتفاق افتادن زلزله مهيبى در بغداد كه بسيارى از آن شهر را به زمين فرو خواهد برد و ترس و بيمى كه بر مردم عراق چيره خواهد شد و فراوانى مرگ در آن و نقصان فراوان در جان و مال و ميوه‌ها و ظهور و هجوم ملخ در فصل آن و در غير فصل كه موجب از ميان رفتن كشت و كم بركتى محصول كشاورزى خواهد شد و اختلاف ميان دو گروه عجم (ايرانى) و خون ريزى بسيار ميان ايشان و سركشى بردگان و بيرون شدن ايشان از حلقه اطاعت از صاحبان خود و كشته شدن صاحبان بردگان به دست ايشان و مسخ و دگرگون شدن گروهى از اهل بدعت به صورت خوكان و بوزينگان و چيره شدن بردگان بر زمينهاى مالكان خود و شنيدن آوايى از آسمان كه همه مردم زمين آن را به زبان و لغت خود مى‌شنوند و آشكار شدن يك سر و سينه در آسمان و در چشمه خورشيد و بيرون آمدن گروهى از اموات از گورها و بازگشت آنان به دنيا آنچنان كه شناخته مى‌شوند و گروهى به ديدار آنان مى‌روند و پس از آن بيست و چهار باران پيوسته فرو مى‌ريزد و زمين به آن زنده مى‌شود و بركات آن شناخته مى‌شود و پس از آن هر گونه اندوه و بيمارى از معتقدان بر حق و شيعيان واقعى حضرت مهدى ٧ بر طرف مى‌شود و از ظهور ايشان در مكه آگاه مى‌شوند و از هر سو براى يارى دادن آن حضرت به مكه روانه مى‌شوند و در اين باره اخبار رسيده است. برخى از اين اخبار حتمى است و وقوع برخى مشروط است.[٢] امام صادق ٧ فرموده است: قائم آل محمد در سالهاى فرد ظهور خواهد كرد، يعنى يك و سه و پنج و هفت و نه.[٣]

[١]. جلولاء، شهركى نزديك بغداد و ميان راه بغداد و خراسان است. خانقين ميان قصر شيرين و حلوان و در هفت فرسنگى قصر شيرين است. براى هر دو مورد، رك. به:

ترجمه تقويم البلدان، صفحات ٣٤٩ و ٣٥١، چاپ بنياد فرهنگ ايران. م.

[٢]. بدون هيچ اختلافى در صفحات ٣٣٨ و ٣٤١ ارشاد مفيد، چاپ ١٣٧٧ قمرى، آمده است. م.

[٣]. بدون هيچ اختلافى در صفحات ٣٣٨ و ٣٤١ ارشاد مفيد، چاپ ١٣٧٧ قمرى، آمده است. م.