«اى پسر كسى كه شفيع و مطاع است و اى پسر چراغهاى تابان و سپيد چهرگان و اى پسر آيين و دين و اى پسر قرآن و روايت و حديث! تو بايد كشته شوى؟! اينها كه براى تو برشمردم در صحرا و شهر شناخته شده است. از جميع جهات پاكيزه و از هر شائبه و كدورتى به دورى. درود بر كسى كه با نام او امامها به ده مى‌رسد و سلام از خدا بر امام يازدهم.»[١]

مجلس بيست و هشتم در امامت و مناقب ابو محمد حسن بن على العسكرى ٧

پس از امام ابو الحسن هادى ٧ پسرش ابو محمد حسن بن على ٧ امام است زيرا همه صفات فضل در او جمع و بر همگان مقدم بوده است و براى او مقتضيات امامت و رياست از علم و زهد و عقل و عصمت و شجاعت فراهم بوده و پدرش هم تصريح بر امامت او كرده است و دلايل ديگرى كه در گذشته بيان شد.

على بن مهزيار[٢] مى‌گويد: به امام هادى گفتم به خدا پناه مى‌برم، ولى اگر حادثه‌يى براى شما پيش آمد، به چه كسى بايد مراجعه كنم؟ فرمود: جانشين و صاحب عهد من، پسر بزرگم يعنى امام حسن ٧ است.[٣] محمد بن يحيى مى‌گويد: پس از درگذشت محمد پسر امام هادى براى عرض تسليت به حضورش رفتم. ابو محمد حسن بن على هم نشسته بود كه گريست و حضرت هادى به ايشان رو كرد و فرمود: خداوند امامت را در تو نهاده است و از اين جهت خدا را سپاس و ستايش مى‌گويم.[٤] عبد الله بن محمد اصفهانى مى‌گويد: «امام هادى فرمود: امام شما پس از من كسى است كه بر جنازه من نماز مى‌گزارد» و ما پيش از مرگ امام هادى، امام حسن را نمى- شناختيم و چون امام هادى رحلت فرمود ايشان آمد و بر جنازه پدر نماز گزارد.[٥]

[١]. اين اختصار در مورد حضرت هادى و حضرت عسكرى كه در فصل بعد ملاحظه مى‌كنيد، سؤال برانگيز است. آيا خليفگان بغداد و دست نشاندگان ايشان در خراسان در اين باره و ارتباط بيشتر اين دو بزرگوار با حضرت بقية اللَّه٧ حساسيت داشته‌اند؟. م.

[٢]. عينا با ذكر سلسله اسناد در ارشاد مفيد آمده است. م.

[٣]. عينا با ذكر سلسله اسناد در ارشاد مفيد آمده است. م.

[٤]. عينا با ذكر سلسله اسناد در ارشاد مفيد آمده است. م.

[٥]. عينا با ذكر سلسله اسناد در ارشاد مفيد آمده است. م.