باشد، كفاره دو برابر مى‌شود و اگر جوجه پرنده‌يى را بيرون از حرم كشته باشد، بايد يك بره را كه از شير گرفته شده است قربانى كند و اگر در منطقه حرم جوجه را كشته باشد، علاوه بر آن بهاى جوجه را هم بايد بپردازد. اگر شكار از جانوران وحشى ديگر نظير گور خر باشد، بايد ماده گاوى قربانى كند و اگر شكار شتر مرغ باشد بايد يك ماده شتر تنومند قربانى كند و اگر شكار آهو باشد بايد گوسپندى قربانى كند و هر يك از اين موارد را كه در منطقه حرم انجام داده باشد، كفاره‌اش دو برابر است و اين قربانى براى كعبه است. در صورتى كه محرم احرام به حج داشته باشد كفاره خود را بايد در منطقه منى بكشد و اگر احرام او براى عمره باشد قربانى را در مكه مى‌كشد. ميزان كفاره براى شخص آگاه به حكم و كسى كه از آن آگاه نيست برابر است و اگر عمدا شكار كرده باشد گناه آن هم بر او خواهد بود، ولى در صيد خطا، گناهى بر او نيست. كفاره در مورد شخص آزاد بر عهده اوست و در مورد برده، بر عهده صاحب اوست و بر شخص صغير كفاره نيست و حال آنكه بر شخص كبير پرداخت آن جايز است. در صورتى كه از كار خود پشيمان باشد عذاب آخرت از او برداشته مى‌شود و حال آنكه اگر در آن باره همچنان پافشارى كند، عذاب آخرت هم بر او خواهد بود.

مأمون گفت: آفرين بر تو باد اى ابو جعفر و خداى نسبت به تو نيكى كناد[١]. و فدايت گردم، اگر مصلحت بدانى مناسب است شما هم از يحيى بن اكثم مسأله‌يى بپرسى، همان گونه كه او از شما پرسيد. ابو جعفر ٧ به يحيى فرمود: آيا بپرسم؟

گفت: اختيار با خود شماست در صورتى كه بدانم پاسخ مى‌گويم و در غير آن صورت از خودت بهره‌مند مى‌شوم و فرا مى‌گيرم. ابو جعفر فرمود: به من بگو چگونه ممكن است مردى در بامداد به زنى نگاه كند و آن زن به او حرام باشد و چون آفتاب به اندازه كافى برآيد بر او حلال شود و چون نيم روز شود آن زن بر او حرام گردد و به هنگام عصر بر او حلال باشد و به هنگام غروب آفتاب بر او حرام گردد و هنگام نماز عشاء بر او حلال باشد و در نيمه شب بر او حرام گردد و چون سپيده دمد بر او حلال گردد؟ چرا و به چه سبب اين زن حلال و حرام مى‌شود؟ يحيى بن اكثم گفت:

[١]. خوانندگان گرامى توجه خواهند فرمود كه در اين مورد نبايد تنها به اين روايت استناد كرد و بايد به كتب مفصل فقه و رسايل علميه( مناسك حج) نيز مراجعه كرد. م.