يك روز را درنگ كرده‌ام. خوراك و آشاميدنى او كه دگرگون نشده بود، شيره انگور و انجير و انگور بود كه شيره همچنان شيرين و انگور و انجير هم تازه و مانند از شاخ چيده شده باقى مانده بود، و گفته شده است خداوند او را جوان برانگيخت و در آن هنگام نواده‌گان او پير بودند.

و روايت شده است كه امير المؤمنين على ٧ فرموده است: هنگامى كه عزير از خانه خود بيرون رفت پنجاه ساله بود و همسرش باردار بود و خداوند او را صد سال ميراند و سپس برانگيخت و در حالى كه پنجاه ساله بود به خانه‌اش برگشت و پسرش از او سالخورده‌تر بود و اين موضوع از آيات خداست.[١] لغت نشز به معنى نشر هم آمده است.

از امام صادق ٧ روايت شده است كه ابراهيم ٧ لاشه جانورى ديد كه درندگان آن را از هم دريده بودند و درندگان خشكى و دريا و لاشخورهاى پرنده از آن مى‌خوردند و از خداوند خواست به او نشان دهد كه چگونه آن را زنده مى‌فرمايد و گفته شده است سبب اين خواهش آن بود كه نمرود در مورد زنده ساختن با او ستيزه كرده بود و گفته بود اگر خداوند مرده‌يى را به آن گونه كه او ببيند زنده نكند ابراهيم ٧ را خواهد كشت و به همين منظور ابراهيم ٧ عرض كرد: براى اين كه قلبم مطمئن شود كه نمرود ستمگر مرا نخواهد كشت.

گروهى گفته‌اند ابراهيم ٧ اين تقاضا را براى قوم خود فرمود، همچنان كه موسى ٧ رؤيت را براى قوم خود مسألت فرمود.

برخى هم گفته‌اند ابراهيم ٧ از اين جهت تقاضا كرد كه اين موضوع را آشكارا و با علم عيان ببيند و به طريق استدلالى به آن دانا و آگاه بود. اين گفتار الهى كه مى‌فرمايد: مگر ايمان نياورده‌اى، معنى تقرير دارد نه انكار، زيرا ابراهيم ٧ پاسخ مى‌دهد: آرى ايمان دارم ولى براى اين است كه دل من مطمئن شود يعنى يقين بر يقين او افزوده شود و گفته شده است آن پرندگان خروس و طاوس و كلاغ و كبوتر بودند.[٢] از حضرت باقر و حضرت صادق ٧ روايت شده است كه شمار آن كوهها ده‌

[١]. اين روايت در صفحه ٣٧٠ جلد ١ و ٢ تفسير مجمع البيان طبرسى، چاپ ١٣٧٩ قمرى، بيروت، آمده است. م.

[٢]. بخشهايى از اين مطالب از جمله نام پرندگان به همين صورت در تفسير تبيان طوسى، ص ٣٢٧، ج ١، چاپ نجف، آمده است. م.