ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٣٤٩ - مجلس بيست و سوم، در امامت و مناقب ابو عبد الله جعفر بن محمد

تولد امام صادق در مدينه هنگام سپيده دم جمعه يا دوشنبه، سيزده شب باقى مانده (هفدهم) ربيع الاول سال هشتاد و سه هجرت بوده است و آن حضرت در شوال سال يك صد و چهل و هشت رحلت فرموده است. تاريخ رحلت ايشان را روز دوشنبه نيمه رجب آن سال هم گفته‌اند. مدت عمر ايشان شصت و پنج سال و مدت امامت ايشان سى و چهار سال بوده است. مادر آن حضرت ام فروة دختر قاسم بن محمد بن ابى بكر است.[١] امام صادق ٧ فرموده است: هر كس مرا زيارت كند خطاهايش آمرزيده مى‌شود و فقير نمى‌ميرد.[٢] از امام حسن عسكرى روايت شده است كه هر كس امام صادق و پدرش را زيارت كند به بيمارى چشم گرفتار نمى‌شود و درد و رنجى به او نمى‌رسد و گرفتار نمى‌ميرد.[٣] روايت شده است كه امام صادق ٧ اين بيت را بسيار مى‌خواند:[٤] «هر گروهى از مردم دولتى را انتظار مى‌كشند و دولت ما در آخر زمان آشكار خواهد شد».

محمد بن ابى طلحه عونى در باره آن حضرت چنين سروده است:

«سلام بر پاك پاكيزه شده جعفر و سلام بر آن مولى تا پايان روزگار.» و سيد حميرى در مدح ايشان چنين سروده است:

«اى كسى كه سوار بر شتر تنومند تيزرو، بيابانها را به سوى مدينه در مى‌نوردى، چون خدايت هدايت فرمود و جعفر ٧ را ديدار كردى به او بگو: اى ولى‌

[١]. براى اطلاع بيشتر از اقوال ديگرى كه در مورد تاريخ تولد و رحلت امام صادق٧ نقل شده است و برخى مدت عمر ايشان را هفتاد و يك سال هم نقل كرده‌اند، لطفا به صفحات ١ تا ٨ جلد ٤٧ بحار الانوار، چاپ مكتبة الاسلاميه مراجعه كنيد. م.

[٢]. اين روايت را شيخ طوسى( رضي الله عنه) در كتاب تهذيب الاحكام، ص ٤، ج ٦، آورده است و به نقل از آن منبع در كتاب بحار، ص ١٤٥، ج ١٠٠، چاپ مكتبة الاسلاميه آمده است. م.

[٣]. اين روايت را هم شيخ طوسى در صفحه ٧٨ همان جلد تهذيب آورده است و در همان صفحه بحار پس از روايت قبلى نقل شده است. م.

[٤]. اين بنده در بحار اين موضوع را پيدا نكردم. ظاهرا اصل بيت از سيد حميرى و قصيده رائيه اوست. م.