بندگان تدبير مى‌فرمايد راضى بود. همانا دوستان خدا بر سختيها و خوشيها چنان شكيبايى كرده و مى‌كنند كه ديگران از آن عاجزند و خداوند چنان پاداش به آنها مى- دهد كه همه نيازهاى ايشان را بر مى‌آورد. در عين حال آنان چيزى جز آنچه خداوند براى ايشان اراده فرموده است نمى‌خواهند.[١] زهرى مى‌گويد: على بن حسين ٧ بهترين مرد خاندان هاشم است كه او را درك كرده‌ايم و گفت: ما را دوست بداريد همچنان كه اسلام را دوست مى‌داريد. تا هنگامى كه محبت شما براى ما مايه نكوهش نباشد، محبت و دوستى شما پذيرفته است.[٢] از امام باقر روايت شده است كه على بن حسين ٧ در شبانروز هزار ركعت نماز مى‌گزارد و نسيم او را مى‌جنباند همچنان كه سنبله را مى‌جنباند.[٣] و روايت شده است كه ميان ايشان و محمد بن حنفيه (يعنى عموى حضرت سجاد) در موضوع امامت گفتگويى درگرفت. امام سجاد فرمود: بيا كنار حجر الاسود برويم. آنجا به محمد گفت: شما شروع كن و از خداوند و پيامبر مسألت كن كه اگر بر حقى حجر الاسود براى تو شهادت و سخن بگويد. محمد بن حنفيه چنان كرد و بسيار تضرع و دعا كرد ولى حجر پاسخى به او نداد. امام سجاد گفت: عمو جان! اگر تو وصى و امام بودى، حجر به تو پاسخ مى‌داد. محمد گفت: اى برادر زاده! اكنون تو بپرس و دعا كن. على بن حسين ٧ در مورد آنچه مى‌خواست دعا فرمود و سپس خطاب به حجر الاسود گفت: ترا سوگند مى‌دهم به حق كسى كه ميثاق پيامبران و اوصياى ايشان و ميثاق همگان را در تو قرار داده است كه با زبان عربى واضح و روشن به ما خبر دهى كه پس از حسين بن على ٧ امام كيست؟ سنگ چنان به حركت آمد كه نزديك بود از جاى خود كنده شود و سپس خداوند او را به سخن درآورد و او با عربى واضح گفت: همانا كه وصايت و امامت پس از حسين بن على ٧ از على بن حسين بن فاطمه دختر رسول خدا ٦ است. محمد بن حنفيه برگشت و

[١]. حديث سوم مجلس شصت و نهم امالى صدوق است كه در صفحه ٤٥٤ چاپ آقاى كمره‌يى آمده است. م.

[٢]. در صفحات ٢٣٨ و ٢٣٩ ارشاد شيخ مفيد، چاپ ١٣٧٧ قمرى، تهران، با ذكر سلسله اسناد آمده است. م.

[٣]. در صفحات ٢٣٨ و ٢٣٩ ارشاد شيخ مفيد، چاپ ١٣٧٧ قمرى، تهران، با ذكر سلسله اسناد آمده است. م.