ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٢٧٤ - مجلس هيجدهم، در امامت و مناقب امام حسن و امام حسين

بدان كه حسين ٧ از سر تا سينه به پيامبر ٦ شبيه بوده است و حسن ٧ از سينه تا قدم شبيه به آن حضرت بوده است و آن دو از ميان همه خاندان و فرزندان رسول خدا، محبوب‌ترين افراد در نظر ايشان بوده‌اند.[١] پيامبر ٦ فرموده‌اند: پروردگارا! من آن دو را دوست مى‌دارم. تو هم آن دو را و دوستدارانشان را دوست بدار.[٢] و فرموده‌اند: هر كس حسن و حسين را دوست بدارد، او را دوست مى‌دارم و هر كه را من دوست بدارم خدايش دوست مى‌دارد و هر كه را خدا دوست بدارد به بهشت مى‌بردش. و هر كس آن دو را دشمن بدارد، من او را دشمن مى‌دارم و هر كه را من دشمن بدارم خدايش دشمن مى‌دارد و هر كه را خدا دشمن بدارد جاودانه در آتش مى‌افكند.[٣] پيامبر ٦ فرموده‌اند: حسن و حسين دو گوشوار عرشند و بهشت به خداوند گفت: پروردگارا! مستمندان و ضعيفان را در من مسكن دادى. حق تعالى فرمود:

آيا به اين خشنود نيستى كه اركان ترا به حسن و حسين آراستم؟ و بهشت چنان خراميد كه عروس از شادى مى‌خرامد.[٤] على بن ابى طالب ٧ فرموده است: حسن و حسين ٧ نزد پيامبر ٦ به بازى مشغول بودند و مقدارى از شب گذشت. پيامبر ٦ به ايشان فرمود: پيش مادرتان برگرديد. برقى در آسمان روشن شد كه تا هنگام رسيدن آن دو به حضور مادرشان راه آن دو را روشن مى‌داشت و پيامبر ٦ به آن برق مى‌نگريست و مى‌فرمود: سپاس‌

[١]. اين مطلب عينا در ارشاد شيخ مفيد، ص ١٨٠، چاپ ١٣٧٧ قمرى، تهران، آمده است. م.

[٢]. به نقل از ذاذان از جناب سلمان فارسى در صفحه ١٨٠ ارشاد مفيد آمده است.

در منابع اهل سنت هم اين موضوع فراوان و مكرر آمده است، از جمله در كنوز الحقائق مناوى، ص ٥ و صحيح ترمذى، ص ٣٠٦، ج ٢، و مسند امام احمد حنبل، ص ٣٦٩، ج ٥، و مستدرك حاكم، ص ١٦٦، ج ٣، و بسيارى منابع ديگر. م.

[٣]. به نقل از ذاذان از جناب سلمان فارسى در صفحه ١٨٠ ارشاد مفيد آمده است.

در منابع اهل سنت هم اين موضوع فراوان و مكرر آمده است، از جمله در كنوز الحقائق مناوى، ص ٥ و صحيح ترمذى، ص ٣٠٦، ج ٢، و مسند امام احمد حنبل، ص ٣٦٩، ج ٥، و مستدرك حاكم، ص ١٦٦، ج ٣، و بسيارى منابع ديگر. م.

[٤]. در ارشاد شيخ مفيد از ابن لهيعه از ابى عوانه نقل شده است، و در بحار، ص ٢٧٥، ج ٤٣، به نقل از ارشاد آمده است. م.