جاى خود برخاستند و به خانه فاطمه رفتند و چون ايشان را به آن حال ديدند همه را جمع فرمودند و در حالى كه مى‌گريستند گفتند: شما سه روز است در اين وضع هستيد كه مى‌بينم و من از شما بى‌خبرم؟ و جبريل اين آيات را فرود آورد: «همانا كه نكوكاران عالم در بهشت از جامى مى‌آشامند كه طبع آن چون كافور است. سرچشمه گوارايى كه از آن بندگان خاص خدا مى‌نوشند كه به اختيارشان هر كجا خواهند آن را جارى مى‌سازند.» گويد چشمه‌يى است كه مظهر آن در خانه پيامبر ٦ است و از آن به خانه‌هاى پيامبران و مؤمنان جارى است.

آنان به نذر خويش وفا مى‌كنند (يعنى على و فاطمه و حسن و حسين و فضه خدمتكار ايشان) و مى‌ترسند روزى را كه شر آن همه كس را فرا مى‌گيرد (و به معنى روزى كه چهره‌ها در آن گرفته است نيز معنى كرده‌اند) و آنان در عين نياز به خوراكى و دوست داشتن آن، آن را به مستمندى از مستمندان مسلمانان و به يتيمى از يتيمهاى مستمند و به اسيرى از اسيران مشركان دادند و گفتند: همانا ما شما را براى خشنودى خداوند خوراك داديم و از شما هيچ گونه پاداش و سپاسى نمى‌خواهيم. راوى مى- گويد: به خدا سوگند ايشان همين سخن را هم به آنان نگفتند و بر زبان نياوردند، بلكه در اين مورد چنين انديشيدند و خداوند متعال انديشه آنان را بيان مى‌فرمايد و از ضمير ايشان بيان مى‌فرمايد كه از شما پاداشى نمى‌خواهيم كه به ما پرداخت كنيد و و سپاسى هم نمى‌خواهيم كه ما را ستايش كنيد، بلكه ما فقط براى رضاى خداوند و رسيدن به پاداش او چنين كرديم و خداوند متعال مى‌فرمايد: «پس خداوند ايشان را از شر آن روز مصون داشت و به آنان درخشش و شادمانى ارزانى فرمود و در قبال آنكه شكيبايى و پايدارى كردند به ايشان بهشت و حرير را ارزانى داشت و آنان بر تختها تكيه زنندگانند و در آن نه آفتاب مى‌بينند و نه سرماى سوزان.»[١]

[١]. اين روايت لطيف در منابع شيعه تا آنجا كه اين بنده دست يافته است به تفصيل در امالى صدوق( روايت يازدهم مجلس چهل و چهارم، صفحات ٢٥٦ تا ٢٥٩ چاپ آقاى كمره‌يى) و به نقل از آن در بحار و هم به تفصيل و با اختلافات اندك لفظى در اشعار، در صفحات ٣٥٠ تا ٣٤٦ جلد ١١ تفسير ابو الفتوح رازى، چاپ مرحوم شعرانى و نيز با ذكر سلسله اسناد در صفحات ٣٧٣ تا ٣٧٥ جلد ٣ مناقب ابن شهر آشوب آمده است. در منابع اهل سنت با نثر شيواى فارسى قرن پنجم هجرى در صفحات ٤٣٤ تا ٤٣٨ قصص قرآن مجيد ابو بكر عتيق نيشابورى سورآبادى، چاپ ١٣٤٧، دانشگاه تهران آمده است، و صفحات ١٨٨ تا ١٩٢ مناقب خوارزمى( اخطب خوارزم) چاپ نجف و صفحات ٣١٣ تا ٣١٦ تذكرة الخواص سبط ابن جوزى، چاپ نجف و خلاصه‌تر در صفحات ٢٧٢ تا ٢٧٤ مناقب ابن مغازلى شافعى آمده است. در تفسير كشاف و تفسير قرطبى و همچنين تفاسير در المنثور و بحر المحيط هم آمده است. و براى اطلاع از كتابهاى ديگر، رك. به:

صفحات ٢٥٤ تا ٢٥٩ جلد اول فضائل الخمسه من الصحاح السته. م.