ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٢٣٦ - مجلس دوازدهم، در آنچه دلالت بر ايمان ابو طالب دارد
دهيد، و به خدا سوگند من هرگز او را خوار نمىكنم و هيچ والانژادى از پسرانم او را رها نمىكند. ابو معتب كه ما را رها كرده است داراى نسب فرخنده نيست.» «بايد مردم گزينه بدانند كه محمد پيامبرى است همچون موسى و مسيح پسر مريم. او هم همان هدايتى را كه آن دو آوردهاند آورده است و همگان به لطف و نيايش خداوند هدايت مىكنند و معصوم هستند. شما در كتابهاى خود با سخن راست و درست، نه سخن دروغ و پيچيده، اين موضوع را مىخوانيد. براى خدا شريك و مانندى قرار مدهيد و اسلام بياوريد كه راه حق تاريك نيست.» از جمله اقوال ابو طالب كه دلالت بر يكتاپرستى او دارد اين ابيات اوست:
«صاحب و پادشاه همه مردم كه او را شريك و انبازى نيست. همو بخشنده و آفريننده و باز آفريننده است. كسى كه هر چه بر فراز آسمان است به حق از اوست و كسى كه هر كس زير آسمان است بنده اوست.» در اين ابيات اقرار به توحيد و يكتاپرستى و زدودن هر شريك از خداوند كرده و بيان داشته است كه خداوند ابدى و ازلى است و مردم را پس از مرگ باز مىآفريند و مسلمانان هم با همين اعتقاد از مردم دوره جاهلى شناخته مىشدند.
و به هنگام مرگ اين ابيات را سروده است:
«به پسرم على و پيرمرد قوم عباس و حمزه شير دلاور كه به راستى از او حمايت مىكند و به جعفر سفارش و وصيت مىكنم كه پيامبر برگزيده را كه ديدارش خير و بركت است يارى دهند و سختى را از او برطرف كنند. مادرم و آنچه زاييده است فداى شما باد. براى دفاع از محمد ٦ در برابر مردم همچون سپرها باشيد.» و همچنين اين ابيات را سروده است:
«آيا نمىدانيد كه فرزند ما نزد ما دروغگو نيست و به سخنان ياوه اعتنا نمى- كند؟ سپيد چهرهاى كه به حرمت آبرويش براى همگان (از ابر) طلب باران مىشود، بهار يتيمان و پناهگاه بيوه زنان است. درماندگان بنى هاشم به او پناه مىبرند و آنان در پيشگاه او در نعمت و بخششها هستند. سوگند به خانه خدا دروغ مىگوييد كه ما محمد را رها مىكنيم و براى دفاع از او با نيزهها و شمشيرها جنگ نمىكنيم. او را تسليم نخواهيم كرد تا بر گرد او همگان بر زمين بيفتيم (كشته شويم) و از فرزندان و همسران خويش فراموش مىكنيم.» «به من مىگويند: از يارى دادن آن كس كه با هدايت و راهنمايى آمده است