روايت شده است كه انس بن مالك‌[١] بر سر خود دستار مى‌بست. سبب آن را از او پرسيدند. گفت: نفرين على بن ابى طالب ٧ است. پرسيدند: چگونه بوده است؟ گفت: من خدمتگزار رسول خدا ٦ بودم. مرغى بريان براى ايشان هديه آوردند. فرمودند: خدايا محبوب‌ترين خلق را در پيشگاه خود و در نظر من بياور تا از اين مرغ بريان همراه من بخورد. على ٧ آمد. گفتم پيامبر ٦ گرفتارند و و دوست مى‌داشتم مردى از قوم من بيايد. پيامبر ٦ براى بار دوم دست برافراشتند و دعا فرمودند و على ٧ آمد و همچنان گفتم كه پيامبر گرفتارند، و همچنان دوست مى‌داشتم مردى از قوم من بيايد. پيامبر ٦ براى بار سوم دست برافراشتند و همان گونه دعا فرمودند و باز على ٧ آمد و همچنان گفتم پيامبر گرفتارند. على ٧ صداى خويش را بلند كرد و گفت: پيامبر ٦ چه گرفتارى دارند؟ پيامبر شنيدند و فرمودند: انس! كيست؟ گفتم: على بن ابى طالب، فرمودند: اجازه ورود بده و چون على ٧ وارد شد، پيامبر فرمودند: سه بار از پيشگاه خداوند مسألت كردم كه محبوب‌ترين خلق در نظر خود و مرا پيش من بياور تا از اين مرغ بريان همراه من بخورد و اگر در اين بار نمى‌آمدى نام ترا بر زبان مى‌آوردم. على ٧ گفت: اى رسول خدا! من سه بار آمدم و هر سه بار انس بن مالك مرا رد كرد و گفت: پيامبر گرفتارند. رسول خدا از انس پرسيدند: چه چيزى ترا به اين كار واداشت؟ گفتم:

اى رسول خدا! دعاى شما را شنيدم و دوست مى‌داشتم مردى از قوم من حاضر شود.

على ٧ دست بر آسمان افراشت و گفت: پروردگارا! انس را گرفتار پيسى و برص كن كه نتواند از مردم پوشيده دارد. آنگاه انس دستار از سر برداشت و سه بار گفت:

اين نفرين على است.[٢]

[١]. انس بن مالك: متولد ١٠ ق. ه. و در گذشته در يك صد و سه سالگى به سال ٩٣ هجرت در بصره. ٢٢٨٦ حديث از او نقل كرده‌اند. نسبت به امير المؤمنين على٧ چنان كه بايد و شايد تسليم نبوده است. روايات ديگرى هم در نكوهش او وارد شده است. براى اطلاع بيشتر از شرح حال او، رك. به: ابن سعد، طبقات، ج ٧، ص ١٠، چاپ بريل. م.

[٢]. اين حديث در منابع خاصه در امالى صدوق، ص ٣٨٩ و مناقب ابن شهر آشوب صفحات ٤٣٥ و ٤٣٦، ج ١ و به نقل از اين دو و منابع ديگر در صفحات ٣٤٨ تا ٣٦٠ جلد ٣٨ بحار الانوار چاپ دار الكتب الاسلاميه آمده است. در منابع اهل سنت، در بيش از پنجاه كتاب آمده است، از جمله در مناقب ابن مغازلى شافعى، ص ١٧٤ و صحيح ترمذى، ص ٢٩٩، ج ٢، و مستدرك الصحيحين حاكم نيشابورى، ص ١٣٠، ج ٣، و حلية الاولياى حافظ ابو نعيم اصفهانى، ص ٣٣٩، ج ٦، و رك. به: فضائل الخمسه من الصحاح السته صفحات ١٨٩ تا ١٩٥، ج ٢. م.