چون خداوند آدم را آفريد، آن نور را در پشت او قرار داد و آدم هنگامى كه ساكن بهشت بود ما در پشت او بوديم و چون ترك اولى از او سر زد در پشت او بوديم و نوح ٧ سوار بر كشتى شد و ما در پشت او بوديم و چون ابراهيم ٧ در آتش افتاد همراه او و در پشتش بوديم و همواره خداوند ما را از پشتهاى پاك به ارحام پاك منتقل فرمود تا به پشت عبد المطلب رسيديم و آنجا دو قسمت شديم و خداوند مرا در پشت عبد اللَّه و على را در پشت ابو طالب قرار داد. نبوت و بركت را در من قرار داد و فصاحت و دلاورى را در على، و دو نام براى ما از نامهاى خود مشتق ساخت، خداوند صاحب عرش محمود است و من محمدم و خداوند اعلى است و اين على است.[١] على بن ابراهيم بن هاشم از پدرش نقل مى‌كند كه مى‌گفته است: از جعفر بن محمد ٧ پرسيدم كه براى ما نقل مى‌شود، روزى در بابل خورشيد براى على ٧ پس از غروب بازگشته است. فرمود: اين را نمى‌دانم ولى پدرم برايم روايت كرد كه رسول خدا ٦ نماز عصر را در منطقه كراع الغميم‌[٢] گزاردند و همين كه نماز را سلام دادند، بر آن حضرت وحى نازل شد و على ٧ آمد و رسول خدا در آن حال بودند.

على ايشان را به خود تكيه داد و به همان حال ماند تا خورشيد غروب كرد و همچنان نزول وحى ادامه داشت. چون وحى تمام شد، پيامبر از على پرسيدند: آيا نماز گزاردى؟

گفت: نه. فرمودند: به چه سبب؟ گفت: چون آمدم شما را در آن حال ديدم و به سينه‌ام تكيه دادم و خوش نداشتم پيش از تمام شدن وحى شما را رها كنم. پيامبر ٦ روى به قبله كرد و عرضه داشت: پروردگارا! اگر على در حال اطاعت از تو و رسول تو بوده است، خورشيد را براى او برگردان. خورشيد رخشنده و تابان برگشت و فرمود: اى على برخيز و نماز بگزار. على برخاست و نماز گزارد و چون از نماز خود فارغ شد، خورشيد ناگهان غروب كرد و ستارگان آشكار شدند.[٣]

[١]. اين حديث با ذكر سلسله اسناد در صفحه ٥٦ معانى الاخبار، چاپ آقاى على اكبر غفارى، ١٣٦١ شمسى، آمده است و به نقل از آن و امالى ابن الشيخ با اختلاف لفظى اندكى در صفحات ١١ تا ١٤ جلد ١٥ بحار الانوار، چاپ دار الكتب الاسلاميه آمده است. م.

[٢]. كراع الغميم: نام جايى ميان مكه و مدينه و در هشت ميلى عسفان قرار دارد. رك. به:

معجم البلدان ياقوت حموى، ص ٢٢٦، ج ٧، چاپ مصر، ١٩٠٦ ميلادى. م.

[٣]. اين حديث در منابع اهل سنت با ذكر سلسله اسناد و تفاوت اندك لفظى، در صفحه ٩٦ مناقب ابن مغازلى شافعى و صفحه ٢١٧ مناقب اخطب خوارزم و صفحه ٤٩ تذكرة- الخواص سبط ابن جوزى آمده است. م.