، و اين نوشته دو هزار سال پيش از آفرينش آسمانها و زمين نوشته شده است.[١] و پيامبر ٦ فرموده‌اند: على در آسمانها همچون خورشيد براى مردم است و در آسمان دنيا همچون ماه تابان است. خداوند به على چنان فضيلتى عنايت كرده است كه اگر بر اهل زمين بخش شود همه‌شان را فرا مى‌گيرد و چنان فهمى به او ارزانى فرموده است كه اگر بر مردم زمين بخش شود همگان را فرا مى‌گيرد. نرمى و ملايمت او چون نرمى لوط ٧ و خلق او شبيه خلق يحيى و زهدش چون پارسايى ايوب و بخشندگى او چون بخشندگى ابراهيم و بهجت او چون بهجت سليمان و نيروى او چون نيروى داود است. نام على بر تمام حجابها و پرده‌هاى بهشت نبشته است و خداى من مرا به او مژده داد كه على در نزد خلق ستوده و نزد فرشتگان پاك و پاكيزه است و ويژه من است و چراغ هدايت است و دوست من است و خداى مرا به او انس داده است. و از خداى خود خواستم كه او را پيش از من نميراند و قبض روح نفرمايد، و از خداى خواستم كه او را به درجه شهادت نائل فرمايد، و وارد بهشت شدم و در آن فرشتگان على (حوران على) را ديدم كه بيش از برگ درختان بودند و كاخهاى او را ديدم كه به شمار انسانها بود. و على از من است و من از على هستم. هر كس على را دوست بدارد همانا مرا دوست داشته است.

دوستى على نعمت است و پيروى كردن از او فضيلتى است كه فرشتگان سر تسليم به آن فرو آورده‌اند و صالحان جن آن را پذيرا شده‌اند. هيچ كس پس از من بر زمين پاى ننهاده است مگر اينكه على ٧ برتر و عزيزتر از اوست. على ٧ راه روشن هدايت است كه هرگز شتاب زده نيست و تباهى و فساد را بر او راهى نيست. از شكم هيچ مادرى پس از من كسى به كرامت على متولد نشده است. او به هر جا كه فرود آيد آنجا فرخنده است. خداى بر او حكمت را نازل فرموده است و با فهم و دانش او را سيراب فرموده است. فرشتگان با او همنشينى مى‌كنند، بدون آنكه او ايشان را ببيند، و اگر قرار بود بر كسى پس از من وحى شود به او وحى مى‌شد.

خداوند محافل و انجمنها را به او مى‌آرايد و لشكرها را به او گرامى مى‌دارد و

[١]. اين حديث به همين صورت از قول جابر در منابع اهل سنت هم از جمله در صفحه ٢٢ تذكرة الخواص سبط ابن جوزى آمده است. م.