ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ١٧٨ - مجلس دهم، در ذكر فضائل على

فرموده‌اند: اى على! من از خداوند مسألت كردم كه گوش ترا گوش شنوا قرار دهد و خداوند پذيرفت.

همچنين ابن عباس مى‌گويد: «همانا كه از خداوند، بندگان عالم او مى‌ترسند.» و على از خداوند مى‌ترسد و بيم دارد و به تمام امورى كه خداوند واجب كرده است عمل مى‌كند و در راه او جهاد مى‌كند و چون براى جنگ در صف مى‌ايستد، همچون بنيان استوار است كه خداوند مى‌فرمايد: «همانا كه خداوند دوست دارد كسانى را كه در راه او صف كشيده، همچون بنياد استوار مى‌ايستند.» و على در هر كارى در صدد كسب رضايت خدا و رسول خداست و پيش از او هيچ كس مشركان را نكشته است.[١] امام باقر ٧ در باره آيه «و كسى كه پيش او علم كتاب است» فرموده است:

منظور على ٧ است كه علم همه كتابهاى اول و آخر پيش اوست.[٢] امام باقر ٧ در مورد اين آيه كه مى‌فرمايد: «و آنگاه بهشتيان، دوزخيان را ندا كنند كه ما آنچه را خداى ما به ما وعده داده بود به حقيقت دريافتيم، آيا شما هم آنچه را كه خدايتان وعده داده بود دريافتيد؟ گويند: آرى. در اين هنگام منادى ندا مى‌كند ميان ايشان كه لعنت خدا بر ستمكاران.» گويد آن موذن و منادى على ٧ است.[٣] و ابن عباس در مورد آيه «طوبى لهم» مى‌گويد: طوبى درختى در بهشت است كه بيخ و اصل آن در خانه على ٧ است و هيچ خانه‌يى در بهشت نيست مگر آنكه شاخى از آن درخت در آن قرار دارد و هيچ چيزى خداوند نيافريده مگر آنكه زيرا آن درخت است. همچنين زير آن درخت انجمن بهشتيان است كه نعمت خداوند را بر خود ياد مى‌كنند و در زير آن درخت توده‌هاى مشك و عبير بيشتر از توده‌هاى ريگ و شن است كه زير درختان اين جهان قرار دارد.[٤]

[١]. از آيه ٢٨ سوره سى و پنجم( فاطر) و رك. به: تفسير برهان، ص ٣٦١، ج ٣. م.

[٢]. از آيه ٤٣ سوره سيزدهم( رعد) و رك. به: امالى صدوق و تفسير قمى و بصائر الدرجات صفار و بحث مستوفاى مرحوم علامه مجلسى در صفحات ٤٢٩ تا ٤٣٦ جلد ٣٥ بحار الانوار. م.

[٣]. آيه ٤٤ سوره هفتم( اعراف)، و رك. به: تفسير قمى ص ٢١٦، ج ١. م.

[٤]. بخشى از آيه ٢٩ سوره سيزدهم( رعد)، و رك. به: صفحه ٦٩ جلد ٣٦ بحار الانوار كه كتب مختلف آن را نقل كرده است. م.