در اينجا حاضر است و چه حاضر نيست و هنوز متولد نشده است. همانا شاهدان به غايبان تبليغ كنند و پدران به فرزندان تا روز قيامت تبليغ كنند، و به زودى اين موضوع را غصب مى‌كنند و به صورت پادشاهى در مى‌آورند و در آن صورت «اى گروه جن و انس! به زودى به حساب شما مى‌رسيم. و خداوند بر شما شراره‌هاى آتش و مس گداخته فرو مى‌فرستد، تا هيچ نصرت و نجاتى نيابيد.»[١] اى مردم! خداى عز و جل چنان نيست كه شما را واگذارد «بر آنچه كه بر آن هستيد، تا آنكه به آزمايش، بد سرشت را از پاك سرشت جدا سازد و خداوند شما را بر سر غيب آگاه نمى‌سازد.»[٢] اى مردم! هيچ قريه‌يى نيست مگر آنكه خداوند ساكنان آن را به سبب تكذيبى كه مى‌كنند هلاك مى‌كند و آنان ستمگرند و خداوند اين موضوع را در كتاب خود ذكر فرموده است و اين امام و ولى شماست و او وعده خداوند است و خداى وعده خود را راست مى‌فرمايد. اى مردم! پيش از شما بيشتر گروههاى نخستين گمراه شدند و خداوند همچنان كه پيشينيان را نابود ساخت، ديگران را هم نابود مى‌فرمايد.

اى مردم! خداوند مرا به امر و نهى فرمان داده است و من هم آن را بر عهده على مى‌گذارم موضوع امر و نهى از سوى خداى عز و جل بر عهده على است. بنا بر اين فرمانش را بشنويد و از هر چه نهى مى‌كند خود دارى كنيد و به خواسته او كار كنيد و راههاى گوناگون شما را از راه او پراكنده نكند. همانا من راه و صراط مستقيم خدايم كه به شما فرمان به اطاعت او داده است و پس از من على و پس از او فرزندان من كه از صلب اويند امامانى هستند كه به حق حكم مى‌كنند و به آن توسل مى‌جويند و سپس پيامبر سوره «فاتحة الكتاب» را تلاوت فرمودند و گفتند: اين سوره در مورد من و ايشان نازل شده است و عموم و خصوص آن به ايشان بستگى دارد و آنان همان اولياى خداوندند كه نه بيمى بر ايشان است و نه اندوهگين مى‌شوند. همانا حزب خدا همانان رستگاران و چيرگانند و همانا دشمنان على، آنان بدبختان و سر كشانند و آنان برادران شيطانهايند كه برخى به برخى ديگر سخنان فريبنده و غرور را الهام مى‌كنند، و همانا دوستداران ايشان همان مؤمنانى هستند كه خداوند در كتاب خود آنان را ياد كرده و چنين فرموده است: « (اى رسول) هرگز مردمى را كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده‌اند نخواهى يافت كه دوستى كنند با كسى كه با خدا و رسول‌

[١]. آيات ٣١ و ٣٥ سوره پنجاه و پنجم( الرحمن).

[٢]. بخشى از آيه ١٧٩ سوره سوم.