ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ١٤٠ - مجلس هفتم، درباره تولد امير المؤمنين على
عبد الله و چهارمى برادرت (يعنى پسر عمويت- م.) طالب است. گفتم: پروردگارا در برابر انجام چه كارى به اين درجه رسيدهاند؟ فرمود: به سبب آنكه ايمان خود را پوشيده داشتند و تظاهر به كفر نمودند و تا هنگامى كه مردند بر اين كار شكيبا بودند و درود خداوند بر آنان باد.[١] و روايت شده است كه فاطمه دختر اسد، مادر امير المؤمنين ٧، در شبى كه آمنه دختر وهب مادر رسول خدا ٦ آن حضرت را زاييد حضور داشت، و آنچه را كه آمنه ديده بود او هم ديد. صبح آن روز چون ابو طالب از طواف برگشت، فاطمه به استقبال او رفت و به شوهر گفت: ديشب چيز شگفتى ديدم. گفت: چه ديدى؟
گفت: آمنه دختر وهب پسرى زاييد كه براى او ميان آسمان و زمين پرتوى آشكار شد كه چون نگريستم، نخلستانهاى منطقه هجر را ديدم. ابو طالب به فاطمه گفت: سى سال منتظر باش تا براى تو هم پسرى چون او زاييده شود و فاطمه دختر اسد پس از سى سال على ٧ را زاييد.[٢] محمد بن فضيل دورقى از ابو حمزه ثمالى نقل مىكند كه مىگفته است: از على بن حسين ٧ شنيدم مىفرمود: فاطمه دختر اسد در طواف بود كه درد زايمان گرفت و وارد كعبه شد و امير المؤمنين على ٧ را در كعبه زاييد. عمرو بن عثمان مى- گويد: اين حديث را براى سلمة بن فضيل گفتم. گفت: محمد بن اسحاق هم از عمويش و موسى بن بشار نقل مىكرد كه على بن ابى طالب ٧ در كعبه متولد شده است.[٣] سيد حميرى[٤] در اين مورد در يكى از اشعار خود چنين مىگويد:
[١]. اين حديث از قول جابر به نقل از همين كتاب در صفحات ١٠ تا ١٦ جلد ٣٥ بحار الانوار آمده است و سپس آن را از كتاب فضايل شاذان بن جبريل قمى كه از علماى قرن هفتم است نيز نقل كرده است. در كتابهاى قبل از روضة الواعظين به چشم اين بنده نخورد، و اگر مرحوم علامه مجلسى ديده بود، لا بد نقل مىفرمود. م.
[٢]. دو روايت نظير اين روايت در اصول كافى صفحات ٣٤٧ و ٣٤٩، جلد ٢، چاپ علميه اسلاميه آمده است. م.
[٣]. ثابت بن دينار معروف به ابو حمزه ثمالى، منسوب به ثماله نام شاخهيى از قبيله ازد از بزرگان اصحاب چهار امام بزرگوار حضرات سجاد و باقر و صادق و كاظم : و درگذشته سال ١٥٠ هجرى است. رك. به: ابو العباس نجاشى، رجال، صفحه ٨٣، چاپ قم، ١٣٩٧ ق. م.
[٤]. اسماعيل بن محمد حميرى، متولد ١٠٥ و درگذشته ١٧٣ هجرى، از شاعران بسيار بزرگ قرن دوم هجرى است كه در قرن چهارم و پنجم هجرى سه كتاب مستقل در باره اهميت و اخبار او نوشتهاند، از جمله ابو بكر صولى. اين شاعر از لحاظ كثرت شعر ضرب المثل است. براى اطلاع بيشتر از منابعى كه شرح حال او را آوردهاند به الاعلام زركلى، ص ٣٢١، ج ١، مراجعه فرماييد. م.