ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ١٣٣ - مجلس هفتم، درباره تولد امير المؤمنين على

مسجد كوفه حمايل شمشير بر خود پيچيده و نشسته بود آمد و گفت: اى امير المؤمنين! براى من صفت پيامبر را چنان بيان كن كه گويى خودم او را مى‌نگرم. فرمود:

آرى، «پيامبر ٦ داراى چهره گلگون (سرخ و سپيد)، چشمان درشت مشكى و موهاى نسبتا صاف و گونه‌هاى هموار بود. موهاى بدنش كم پشت و از بيخ گلو تا نافش رشته باريك مويى نرم چون نى باريك رسته بود و بر سينه و شكمش موى ديگرى وجود نداشت. دست و پايش ستبر بود و چون راه مى‌رفت اندكى به جلو خميده بود، گويى در فراز و نشيب حركت مى‌فرمايد. هنگامى كه به سويى توجه مى‌فرمود، با تمام بدن به آن سو متوجه مى‌شد. قامتى معتدل داشت كه نه بلند بود و نه كوتاه. دانه‌هاى عرق بر چهره‌اش چون دانه‌هاى مرواريد بود و بوى عرق بدنش از مشك تازه خوشبوتر بود. نه پيش از او و نه بعد از او مانند او نديده‌ام. درودهاى خداوند بر او و خاندانش باد.»[١]

مجلس هفتم در باره تولد امير المؤمنين على ٧‌

روايت شده است كه امير المؤمنين على بن ابى طالب بن عبد المطلب بن عبد مناف، وصى رسول خدا و خليفه آن حضرت، امام عادل و سيد مرشد و صديق اكبر، سرور همه اوصياء و امام يكتا پرستان كه كنيه‌اش ابو الحسن است، در مكه و داخل بيت الحرام به روز جمعه سيزدهم رجب سى سال پس از سال فيل متولد شد و مادرش فاطمه دختر اسد بن هاشم بن عبد مناف است و او نخستين بانوى هاشمى است كه براى مردى هاشمى فرزند آورده است.[٢]

[١]. نظير همين روايت با اندكى تفاوت لفظى در صفحه ١٤٠ جلد اول ترجمه دلايل النبوه بيهقى آمده است و براى اطلاع بيشتر به مجموعه احاديث همان كتاب در اين مورد، صفحات ١٣٢ تا ١٥٠ و مجموعه احاديث بحار الانوار صفحات ١٤٤ تا ١٩٤ جلد ١٦، چاپ دار الكتب الاسلاميه مراجعه فرماييد. م.

[٢]. در صفحه ٧ جلد دوم تهذيب و به نقل آن در صفحه ٥ جلد ٣٥ بحار الانوار، چاپ مكتبة الاسلاميه آمده است. ضمنا ترجمه با توجه به شرح و توضيح مرحوم مجلسى صورت گرفت. م.