[١]. شایان ذکر است که استاد فروزانفر سال ١٢٧٦ (یا به نقلی سال ١٢٨٠ ش) متولد شده(نک: متینی، جلال، بدیع الزمان و سخن و سخنوران، فصلنامه ایران شناسی، ص ٦٦٥ و١٠،زمستان ١٣٧٥) و برخی تصریح دارند که وی در سال ١٢٧٨ش تولد یافته است (بامداد، مهدی، رجال ایران، ج ٥، ص ٣٦).

زادگاه استاد فروزانفر دهی کوچک بنام زیرک ( در رجال ایران به آن تصریح شده) در اطراف بشرویه بوده است( همان). همان گونه که خود در مقدمه‌ی چاپ اول کتاب زندگانی مولانا در بهمن ١٣١٥ نوشته است :

در ده کوچک ما که از هر جهت فقیر و بی‌مایه بود و اهل سواد آن انگشت شمار بودند، دسترسی به کتاب مثنوی میّسر نمی‌گردید . . . روزگاری گذشت تا این که عزیمت به مشهد جزم گردید و آن جا به محضر استادم مرحوم عبدالجواد ادیب نیشابوری . . .

( فروزانفر، بدیع الزمان، زندگانی مولانا، مقدمه، ص ت ).

همچنین در تأیید همین معنی در دو سند مکتوب دیگر می‌خوانیم که:

الف) بدیع الزمان فروزانفر. . . در آبادی زیرک که از محال بشرویه است، متولد شد( بامداد، همان).

ب) از دهی ( و به قول فردوسی بیچاره دهی ) در . . . بشرویه ( و در واقع از قریه‌ی زیرک بشرویه ) مردی به نام بدیع الزمان فروزانفر. . .( باستانی پاریزی، محمد ابراهیم، کویر، ص ٢٠١).

پدرش شیخ علی بشرویه ( یا شیخ علی احمدی ) و مادرش بانو فاطمه نام داشت. پدرش او را عبدالجلیل نام نهاد و این عبدالجلیل بعدها در موقعی که ثبت احوال الزامی

شد همان لقب بدیع الزّمان را بعنوان اسم اول(بجای عبدالجلیل )، و فروزانفر بعنوان نام خانوادگی خود انتخاب و ثبت کرد.