در سمت شمال، ایوان زمستانی، نور تقریباً همیشگیِ جنوبی را در فصل زمستان در اختیار ساکنین آن می‌گذارد و در کنار آن یک اتاق نشیمن وجود دارد که با کاربندی زیبای خود، سقف کاذبی را در زیر پوشش اصلی اتاق ایجاد کرده و فضا را برای یک نشیمن و اتاق خواب زمستانی آماده کرده و این جبهه به طور کلی به فصل زمستان اختصاص دارد.

در مقابل آن جبهه تابستانی در جنوب قرار دارد که ایوان آن رو به شمال داشته و همیشه در سایه قرار دارد و در کنار آن اتاق نشیمن تابستانی ( یا اتاق بادگیر) قرار دارد، ارتفاع زیاد تاق، آهنگ و بادگیر بر فراز آن همواره هوای اتاق را مطبوع نگاه می‌داشته و آن را مناسب اقامت در فصل تابستان کرده است.

دهانه ایوان غربی با ایجاد یک دیوار اسپر بسته شده و تبدیل به اتاق می‌شود و در ایوان شرقی نیز یک جداکننده، عمق ایوان را کم کرده و اتاقکی برای تهیه خمیرنان به وجود آورده است.

در کنار ایوان شرقی ( یا بهاره ) مطبخ یا آشپزخانه قرار داشته و فعالیت‌هایی نظیر پخت نان و ساخت غذا درآن انجام می‌شده است، سقف و بدنه دیوارهای این آشپزخانه، کاملاً سیاه شده و حاصل ذرات چربی موجود در غذا در ترکیب با دود هیزم هاست که نهایتاً بافت بلوری سیاه رنگی روی بدنه‌ها پدیدآورده است، این هیزم‌ها در اتاق دیگری در کنار آشپزخانه به عنوان انبار هیزم ذخیره می‌شده است.

یکی دیگر از فضاها، آبریزگاه است که در گوشه‌ای از اتاق مخصوص نگهداری چهارپایان تعبیه می‌شده است، در زیر آن اتاقی به نام بار ریز بوده که فضولات و خاکروبه و تمام مواد دفعی را در آن می‌ریخته و هر هفته یا ماه تحت عنوان کود به صحرا می‌برده‌اند.