خورشید کمالش که از خاوران طلوع نموده بوده در غروب ١٦ ربیع الاول ١٠٧١ق دعوت حق را لبیک گفته و در کرمانشاه خاموش گشت.[١] فردای آن روز جسم پاکش به احترام برداشته شد و باتشریفات خاص خود با حضور حاکم وقت و علمای اعلام، تشییع و در انتهای قبرستان نزدیک پل شاه (پل کهنه) در سمت راست جاده زوّار کربلا به خاک سپرده شد و به دستور شیخ علی خان زنگنه بر آرامگاه او بقعه‌ای بنا نهادند.اما با گذشت زمان و به دلیل بی توجهی، بعدها اثری از این بقعه نماند تا اینکه در سال ١٣٧١ شمسی، پس از حدود ٣٤٢ سال با تلاش صدیق ارجمند جناب آقای هرمز بیگلری مقبره ایشان کشف وپیدا شد. ایشان در کتاب " گذری بر تاریخ کرمانشاه " درباره چگونگی کشف وپیدا شدن مزار ملا عبدالله بشروی می‌گوید : در سال ١٣٧١ شمسی بر آن شدم که پیرامون آرامگاه آن جناب تحقیقی نمایم، بلکه با مرمت و بازسازی آرامگاه آن عالم ربانی که سیصد و اندی سال از وفاتش سپری شده، یادش را گرامی داشته و شاید سندی یا سنگ نبشته‌ای از محل و آرامگاه این شخصیت و اُسوه الهی که زمانی مورد احترام همه اهالی کرمانشاه، خصوصاً طبقه روحانیت و علماء اعلام بوده و هر شب جمعه به مزار شریفش رهسپار می‌شدند و فاتحه‌ای بر روح آن عالم جلیل القدر می خواندند

[١] . مهری، محمدجواد، خورشید خاوران، ص٢٩ ؛ افندی اصفهانی، همان، ج٣، ص٢٣٨ ؛ خوانساری، همان، ج٤، ص٢٤٦.

البته باید توجه داشت که افندی می گوید: احتمالاً او پس از بازگشت از عراق در گذشته است.