مقدس اردبيلي دوم در ديار کرمانشاهان؛ زندگاني فاضل توني - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٤٦

معلوم نشد که او از چه کسی اجازه دارد، لکن اخباری مسلک است.[١]

محدث نوری در خاتمه مستدرک عنوان نموده که ملا خلیل از شیخ بهایی روایت نقل می‌کند.[٢]

سماهیجی هم در اجازه‌اش به ناصرالدین قطیفی عنوان نموده که علامه محمد باقر مجلسی از ملا خلیل نقل روایت می‌کند.[٣]

ملا خلیل با آن که اخباری تند بود، ولی با اقامه نماز جمعه مخالفت می‌کرد و عقیده داشت که در عصر غیبت، نخواندن آن اولی است.

او رساله‌ای مفصّل در تحریم نماز جمعه نگاشت که مورد نقد و رد معاصرین خود قرار گرفت.[٤]

برادر وی محمد باقر بن غازی و همچنین پسرش ملا سلمان بن خلیل قزوینی نیز قائل به تحریم نماز جمعه در زمان غیبت بوده و رساله‌هایی در این زمینه نگاشته‌اند.

سماهیجی در رساله خود" القامعه البدعه فی ترک صلاه الجمعه" (فصل سوم) به رد نظر ملا خلیل و فاضل هندی درباره نماز جمعه پرداخته است.[٥]

همچنین ملا خلیل، عالمی جوانمرد و باشهامت بود. به محض این که متوجه می‌شد، در نظری اشتباه کرده، به اشتباه خود اعتراف و از طرف مقابل خود عذرخواهی می‌کرد.

[١]. تنکابنی، همان، ص ٢٦٣.

[٢]. محدث نوری، مستدرک الوسائل، ج ٢، ص ١٩٩.

[٣]. سماهیجی بحرانی، شیخ عبدالله، بن صالح، الاجازه الکبیره الی الشیخ ناصر الجارودی القطیفی، ص١٣١.

[٤]. جعفریان، رسول، دین و سیاست در دوره صفوی، ص١٢٦.

[٥]. همان. ص١٥٦.