وی مدتی را نیز به تحصیل نزد میرداماد گذرانده و محضر درس او را درک کرده است. از تألیفات اوست؛ الوافی در حدیث، محجه البیضاء در اخلاق، الصافی در تفسیر، انوار الحکمه در حکمت و. . .

٤. حکیم قطب الدین لاهیجی (م حدود ١٠٧٥ق) : صاحب تألیفاتی چون ثمره الفؤاد، رساله‌ای در عالم مثال و محجوب القلوب می‌باشد.

از دیگر شاگردان بنام میرداماد مرحوم سیّد احمد علوی مفسّر شفا و مرحوم ملا خلیل قزوینی صاحب حاشیه بر اصول کافی می‌باشند.[١]

تألیفات میرداماد

میرداماد دارای تألیفات بسیاری است ، آثار وی در زمینه‌های مختلف از جمله ادبیات عرب، اصول فقه، فقه، حدیث، رجال، تفسیر، ریاضیات، منطق، کلام و حکمت است.

لیکن آنچه که در میان آثار وی غلبه دارد تألیفات آن بزرگ در زمینه حکمت و فلسفه الهی است. کتب، رساله‌ها، تعلیقات و مکتوبات وی فراوان است ازجمله؛

الاربعه ایام(رساله‌ای در استدلال بر وجود ذهنی و در زمینه حکمت)، الاعضالات و العویصات فی فنون العلوم و الصناعات(متضمن جوابهای بیست مسأله دشوار از مسائل فقهی، کلامی، اصولی، ریاضی و منطقی)، الافق

[١]. امین، سیّد محسن، اعیان الشیعه، ج ٩، ص ١٨٩؛ فهرست مشاهیر دانشمندان ایران، ج٢، ص ٣٦٥ ؛ تاریخ فلسفه در اسلام، ج٢، ص٤٥٢ ؛ تاریخ فلاسفه ایرانی، ص ٥١٧، ٥٤٦ و ٥٥١.