در میان روح تقلیدی و سنتی حاکم، ما به یکباره با نام فاضل تونی [ملاعبدالله] آشنا می‌شویم که بر تهذیب فهرست می‌نویسد و نوادر و مسائل غریب آن را جمع می‌کند تا آنها را در جای مناسب خود قرار دهد. او با این کار به یک نوآوری در نوع خود دست می‌زند. این کار تکمیل‌کننده و اصلاح کننده فرهنگ ‌نامه حدیثی زیبای شیخ الطائفه و ستون آن شیخ طوسی است. این فهرست بیانگر مطلبی دیگر هم هست، بدین ترتیب که وسعت دستان گشاده مؤلف را در فقه و حدیث به تصویر می‌کشد، زیرا برای اهل فن پرواضح است که این کار چه شایستگی‌هایی را می‌طلبد.

سپس کشمیری به ابتکارات ملا عبدالله در کتاب الوافیه می‌پردازد و می‌نویسد :

روش جدیدی که مؤلف در کتاب وافیه‌اش آن را دنبال کرده، این استکه برای مباحث اصولی فصل‌بندی و طبقه‌بندی انجام داده، که سابقاً هیچ یک از پیشینیان انجام نمی‌داده‌اند . . . شما مؤلف را در وافیه‌اش دارای قدرت استدلال و دور اندیشی می‌بینید. او در این کتاب رأی و اندیشه صحیح را انتخاب می‌کند، بدون آنکه به آنچه دیگران گفته‌اند استشهاد کند. او وقتی که آراء اصولیین را نادرست می‌بیند به آنها بسنده نمی‌کند، بلکه دلیل خاصی را مبتکرانه می‌آورد، همان گونه که در حجییّت خبر واحد انجام داده است و گاهی هم، رأی و نظریه‌اش موافق دیگران است و دلایلی را که آنها آورده‌اند، نمی‌پسندد، بلکه آنها را رد کرده و برای اثبات نظریه‌اش برهان و دلیلی دیگر می‌آورد.

او با این کار از قید وابستگی و تقلید بیرون آمده و در راه تحقیق و نوآوری و پایه‌ریزی اساسی امور، گام می‌نهد، آنچنانکه ما وی را هنگام بحث،