وی در مورد نسبت ملا احمد به تون و بشرویه ادامه می‌دهد: و نسبته الی تون بلد خراسان قرب قاین فوق قهستان والبشروی نسبته الی(بشرویه) بضم الموحده وسکون الشین المعجمه و ضم الراء و سکون الواو و فتح الیاء و الهاء اخر الحروف، قریهٌ کبیرهٌ من اعمال تون علی اربعه فراسخ منها.

محمد حسن خان صنیع الدوله در کتاب مطلع الشمس در توصیف ایشان می‌نویسد: احمد بن محمد اصلاً از اهالی بشرویه است، ولی در مشهد مقدس مجاورت اختیار کرده بود و از علمایی است که شیخ محمدبن الحرّ ایشان را از معاصران خود شمرده است، پس باید اواخر مائه حادی عشر را علی التقریب ادراک فرموده باشد، چه شیخ مذکور به تاریخ هزار و یکصد و چهار درگذشته است، چنانکه ذکر نمودیم و در حق صاحب عنوان گفته شد؛ وی فاضل، عالم ، . . . از تصانیف این دانشور بزرگوار حاشیه ‌ایست برشرح لمعه و رساله‌ای در تحریم غنا و رساله بر ردّ صوفیه (صنیع الدوله، محمد حسن خان، همان، ج٣- ١، ص ٤٠٧).

مرحوم شیخ عباس قمی نیز در کتاب فوائدالرضویه خود به ذکر همان اوصاف و تصنیفات ملا احمد که قبلاً بیان شد می‌پردازد و در ادامه می‌افزاید: وی برادر ملا عبدالله صاحب الوافیه است و بیاید در ترجمه برادرش که این دو بزرگوار در ورع و تقدس شبیه به جناب مولی احمد اردبیلی بوده‌اند و از نعمت‌های منیه الهی بر این حقیر اینکه نسخه ای از کتاب شریف اصول کافی، روزی من فرموده،که مصحح است به تصحیح این بزرگوار و بعضی حواشی هم به خط ایشان برآن نگاشته است،والحمدالله. (قمی، شیخ عباس، فوائد الرضویه،ص ٢٨).

علاوه بر آثار یاد شده ملا احمد، قسمت چهارم کتاب شرح اثنی عشریه که شرح آن در قسمت زندگی پدرشان حاج ملا احمد آمد، توسط ملا احمد نوشته شده است. ایشان در پایان این نسخه خطی چنین می‌نویسد : تمت الرساله بعون الله الملک الحی القیوم و حسن توفیقه علی ید العبد الاقل الفقیر الحقیر المحتاج الی رحمه الله الملک الاحد الصمد، ابن حاج محمد، احمد البشرویی عفی الله عنها فی تاریخ منتصف شهر رمضان المبارک سنه ١٠٣٢.

قسمت مذکور که توسط ملا احمد نوشته شده و پیرامون واجبات نماز و مستحبات آن است،دارای ٣٥ ورق وصفحاتی ١٦ سطری می‌باشد که درکتابخانه حوزه علمیه بشرویه محفوظ می‌باشد.( اسدی مقدم، حسین، مفاخر بشرویه، ص ٢٥).

خلاصه همان گونه که بیان شد؛ ملا احمد برادر ملاعبدالله بشروی از علمای سرشناس سده یازدهم است، از تاریخ ولادت، تحصیلات و استادان او اطلاع دقیقی در دست نیست، وی را به فضل و علم و زهد ستوده‌اند و آثاری همچون حاشیه بر شرح لمعه، رساله فی تحریم الغناء، رساله فی الردعلی الصوفیه و حاشیه بر اصول کافی مربوط به اوست.(شیخ حرعاملی،امل الامل،ج٢،ص٢٣ ؛ قمی، شیخ عباس، فوائد الرضویه، ج١، ص ٢٨).

وی سرانجام همان گونه که میرزا عبدالله افندی اصفهانی گفته است : در سال ١٠٨٣ ق در مشهدالرضا علیه السلام وفات یافت.(افندی اصفهانی، همان،ریاض العلماء،ج١،ص ٥٨ ؛ آقا بزرگ تهرانی، همان،الذریعه،ج٦،ص ٩١).

شایان ذکر است که از ملا احمد فرزندی بنام "محمد امین" بجای مانده که او خود نیز از اجلاء فضلاء و دانشمندان اواخر قرن دوازدهم ق است.

همان گونه که قبلاً گفته شد ملا عبدالله بشروی، رساله‌ای در زمینه نماز جمعه نوشت که ملا محمد تنکابنی مشهور به سراب،با نوشتن رساله‌ای، نظریه ملاعبدالله بشروی را رد کرده است،ملا محمد امین برادر زاده ملاعبدالله با نوشتن رساله ای به حمایت از شیوه عموی خود برخاسته است. این مجموعه در سال ١١٢٦ق یعنی دو سال پس از درگذشت" سراب" به خط عباس بن شیخ ابراهیم نوشته شده است. (نقل از مقدمه سیّد محمد حسین رضوی کشمیری بر وافیه فی الاصول ملاعبدالله بشروی؛ اصفهانی، ملا عبدالله، ریاض العلماء، ج٣، ص٢٨٧ ؛ اسدی مقدم، همان، ص٢٦).