مقدس اردبيلي دوم در ديار کرمانشاهان؛ زندگاني فاضل توني - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٤٠
معماری نفیس تیموری و صفوی در بومیترین اشکال خود در اینجا مشاهده میشود، به گونهای که کاملترین سیر تحول معماری مسکونی در این خانههای قدیمی قابل مشاهده است. هم اکنون این بافت که مجموعهای از بناهای مذهبی، اماکن عمومی و منازل مسکونی با اشکال مختلف است، با شماره ٧٨٣٦ در فهرست آثار ملّی کشور به ثبت رسیده است.
مهمترین و پررونقترین محله بشر ویه، محله میانده است که بناهای تاریخی مهم مربوط به دوره صفوی مانند ؛ مسجد میانده، مدرسه علمیه،آب انبار میانده، حسینیه حاج علی اشرف، خانه ملا عبدالله بشرویه صاحب وافیه الاصول و خانه مستوفی در آن قرار دارد.
این محله یکی از قدیمیترین و اصیلترین محلههای بافت قدیمی بشرویه است که بسیاری از بناهای شاخص آن همچنان دست نخورده باقی مانده است، که اینک به آنها اشاره میکنیم :
الف) بناهای محله میانده
١.مسجد میانده
این اثر در میدان مرکزی محله میانده و در مجاورت بناهای تاریخی شاخص این محله[١]و شهرستان بشرویه قرار دارد.
طبق کتیبه سنگی سر در ورودی مسجد، تاریخ ساخت بنا ١٠٣٠ قمری و بانی آن شخصی به نام حاجی حسین نامدار میباشد.
در اطراف حیاط مرکزی با تعبیه ١٢ ستون آجری، که طاقهایی جناغی را بر خود حمل میکنند، رواقهایی با سقفهای گنبدی تشکیل دادهاند.
[١]. مانند آب انبار میانده، حسینیه حاج علی اشرف، مدرسه علمیه و خانه ملا عبدالله تونی بشروی.