این شهرستان از دو قسمت کم وسعت کوهستانی در غرب و پهنه وسیع کویر و بیابان و ریگ زار در شمال، جنوب و شرق تشکیل شده است. بلندترین نقطه آن روی قلّه علی جمال در غرب حوضه با ٢٤٤٥ متر ارتفاع از سطح دریا و پست‌ترین نقطه آن در کویر نمک با ٧٦٩ متر ارتفاع از سطح آب‌های آزاد قرار دارد.

منطقه بشرویه با استناد به میزان بارندگی سالانه، که حدود ١١٣ میلی متر می‌باشد و میانگین درجه حرارت سالانه ٩/١٨ درجه سانتی‌گراد، به لحاظ اقلیمی در زمره‌ی مناطق گرم و خشک قرار دارد.

حداکثر و حداقل مطلق درجه حرارت هوا در ایستگاه بشرویه ٤٧ درجه سانتی‌گراد (در تیر ماه) و ٥/١٢ درجه سانتی‌گراد (در دی ماه) گزارش شده است.

درجه حرارات بالا در روزهای فصول گرم، اختلاف زیاد بین شب و روز، تابش شدید نور خورشید و خشکی نسبی هوا از ویژگی‌های اقلیمی مناطق حاشیه کویری محسوب می‌گردند. درجه حرارات حوزه‌های مختلف این مناطق به موقعیّت جغرافیایی، ارتفاع از سطح دریا، جهت و خصوصیّات باد بستگی دارد.[١]

[١]. غفاری، علی، نظام استقرار و فرم معماری و شهرسازی در توسعه پایدار، مجله علمی پژوهشی صفه، ص ٦٢ .