در نقشه تقسیمات کشوری سال ١٣٣٥ استان خراسان دارای ١٢ شهرستان بنام های مشهد، قوچان، بجنورد، نیشابور، سبزوار، تربت جام، تربت حیدریه، کاشمر، گناباد، فردوس، طبس و بیرجند است.[١]

در سال ١٣٣٩ براساس ماده قانونی که از تصویب مجلس گذشت،[٢] مقرر شد استان ها به اسامی اصلی و تاریخی خود خوانده شوند.

در ماده ١٢ همین قانون نیز یک نوع تقسیمات جدیدی بنام فرمانداری کل نیز بوجود آمده که کشور شامل ١٤ استان و ٦ فرمانداری کل گردید.

در این زمان استان خراسان دارای ١٥ شهرستان و ٢٥ بخشداری شد.[٣]

١. شهرستان مشهد دارای بخش های حومه، فریمان، طرقبه، چناران، احمدآباد، سرخس.

٢. شهرستان تربت جام، دارای بخش‌های حومه، باخزر (تایباد)، زورآباد (جنت آباد).

٣. شهرستان گناباد، دارای بخش‌های حومه، بجستان.

٤. شهرستان بیرجند، دارای بخش‌های حومه، درمیان، قاینات، خوسف، نهبندان.

٥. شهرستان‌کاشمر، دارای بخش‌های حومه، کوهسرخ (ریوش)، خلیل آباد، بردسکن.

٦. شهرستان قوچان دارای بخش های حومه، باجگیران.

[١]. سرشماری سال ١٣٣٥، چاپ آبان ماه سال ١٣٤٠.

[٢]. قانون راجع به وظایف و اختیارات استانداران، مصوب ٢١ اردیبهشت سال ١٣٣٩ ماده ١٣،از تاریخ اجرای این قانون استان ها به اسامی اصلی خود نامیده می‌شوند و دولت مکلف است با توجه به سوابق تاریخی نام استان ها و حوزه آن را تعیین و اعلام نماید.

[٣]. ایرانشهر، نشریه شماره ٢٢، ج٢، سال ١٣٤٣، ص ١٠٤٤.