مطابق این قانون تقسیمات کشوری به پنج درجه بنام استان، شهرستان، بخش، دهستان و قریه درآمد که حاکم این واحدها بنام استاندار، فرماندار، بخشدار، دهدار و کد خدا نامیده می‌شدند که بر اساس همین قانون برای کشور ١٠ استان و ٤٩ شهرستان پیش‌بینی گردید.

تعیین محدوده بخش ها و دهستان ها و تابعیت آنها به عهده وزارت کشور محول شد. مجدداً در همین سال قانونی از مجلس گذشت و خراسان یکی از استانهای کشور محسوب شد و بنام خراسان نامگذاری گردید.

مرکز آن مشهد و دارای ٧ شهرستان بنام های سبزوار، بیرجند، تربت حیدریه، مشهد، قوچان، بجنورد و گناباد شد.[٣]

در سال ١٣٢٩ استان خراسان دارای ١١ شهرستان، ٤٥ بخشداری و ١٨٠ دهستان و ٦٤١٣ آبادی بود.[٤]

[١]. کیهان، مسعود، جغرافیای مفصل ایران، ص ١٨٣.

[٢]. قانون تقسیمات کشوری و وظایف فرماندران و بخشداران مصوب ١٦ آبانماه ١٣١٦- ماده یک،کشور ایران مطابق نقشه و صورت ضمیمه به ده استان و چهل و نُه شهرستان تقسیم می‌شود. هر استان مرکب از چند شهرستان و هر شهرستان مرکب از چند بخش و هر بخش مرکب از چند دهستان و هر دهستان مرکب از چند قصبه و ده خواهد بود.

[٣]. قانون تقسیمات کشوری و وظایف فرمانداران و بخشداران مصوب ١٦ آبانماه ١٣١٦- ماده دو- استان نهم که تشکیل می‌شود از شهرستانهای، بیرجند، تربت حیدریه، مشهد، قوچان، بجنورد، گناباد، سبزوار.

[٤]. رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، ج ٩، واحدهای اداری استان نهم.