شرقی‌ترین نقطه میهن عزیزمان قرار گرفته است. خاک گرم این دیار بستری مناسب برای شکوفایی این گل زیباست و دامن پر مهرش همچون مادری مهربان، پرورش دهنده علما، فضلا و عرفای بسیار گران مایه است.

خراسان جنوبی از پیشینه تاریخی بلندی برخوردار است بطوری که بیش از ٧١٩ اثر تاریخی، فرهنگی، طبیعی و معنوی آن تا کنون در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

در اینجا خالی از لطف نیست که اشاره‌ای داشته باشیم به تقسیمات داخلی استان خراسان بزرگ (و به تبع آن شهرستان بشرویه) و فراز و نشیب‌های مختلف که بنا به مقتضیات سیاسی و تحولات تاریخی، بارها دست خوش تغییرات مکرری شده است.[١]

شایان ذکر است که تقسیمات کشوری در ایران تا قبل از مشروطیت معنی و مفهوم خاصی نداشت.

پس از برقراری حکومت مشروطه بر اساس قوانین مصوبه؛ نخست کشور به چهار ایالت و چندین ولایت تقسیم گردید، در سال ١٣٢٤ هجری قمری (١٢٨٥شمسی) خراسان یکی از چهار ایالت کشور بود.[٢]

از آن سال تا سال ١٣١٦ هجری شمسی؛ ایران از حیث تقسیمات سیاسی به ٢٧ قسمت که از نظر وسعت، جمعیت و آب و هوا با یکدیگر متناسب نبودند تقسیم شده بود.

[١]. اقتباس از: ثابت حسین پور، غلامرضا : مقاله « تقسیمات کشوری » فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، تابستان ١٣٧٦، ش ٩، ص ١٦٠ به بعد (با دخل و تصرف).

[٢]. چهار ایالت کشور عبارت بودند از: آذربایجان،کرمان و بلوچستان، فارس و بنادر، خراسان و سیستان.