در این دوره، هیچ یک از منابع، ذکری از کرمانشاه به میان نمی‌آورند و تحولات این منطقه را بایستی با توجه به جغرافیای ایل کلهر، پیگیری کرد و ایل کلهر بنا بر استناد منابع در منطقه کرمانشاه سکونت داشتند.

بنا بر تقسیم بندی که شرف خان بدلیسی از ایل کلهر در کتاب خود یعنی شرف نامه ارائه می‌دهد، این ایل به سه دسته ی؛ اُمرای پلنگان، ماهیدشت و اُمرای درتنگ تقسیم می‌شود.

هر سه‌ی این مناطق، امروزه در محدوده کرمانشاه واقع شده‌اند.[١]

شرف خان سپس به معرفی اُمرای مشهور هر یک از این شاخه‌های مذکور می‌پردازد که سردمداران هر یک از شاخه‌ها تابع حاکمان صفوی زمان خود بودند.

او همچنین در تقسیم بندی دیگر، در زمره‌ی کردهای ایران از ایل زنگنه یاد می‌کند.[٢] و می‌نویسد :

این ایل در عصر شاه اسماعیل مراتب عالی را طی کرد؛ امّا چون شخص مشهوری از آنها باقی نماند، در خراسان و عراق پراکنده شدند.

نکته حائز اهمیت در تقسیم بندی و توصیفی که شرف خان بدلیسی از ایل کلهر ارائه نموده است، اینکه او از فرمانده خاصی که از سوی شاهان صفوی به رهبری این شاخه‌ها منسوب شود نامی نبرده است.

این در حالی است که جهانگشای خاقان در شرح نبردهای میان ایران و عثمانی در عصر شاه اسماعیل در سال ٩١٦ ق از شخصی به نام " چوهه سلطان " با عنوان حاکم کلهر یاد می‌کند که از سوی شاه اسماعیل مأموریت

[١]. بدلیسی، امیر شرف خان، شرفنامه، ص ٤٠٨.

[٢]. مضطر، الله دنا، جهانگشای خاقان، مقدمه و پیوست‌ها، ص٥٦٩.