مأمورانی از طرف حکام جور برای اخذ جَو به سوی کشاورزان بی بضاعت رفته و با ملا خلیل مواجه می‌گردند، ملا خلیل، حواله آن جو را از مأمور گرفته و خود را به اسم آن کشاورز جا زده و خواسته ستمگران را پرداخت می نماید. چون آن جو را جلوی اسبان ریختند، اسبان آنها، دسترنج آخوند را نخوردند و همگان متحیّر ماندند.[١]

ملا خلیل بخش زیادی از عمر خود را در تألیف و تصنیف کتاب گذرانیده است.

او در موضوعات مختلفی همچون؛ ادبیات عرب، منطق، تفسیر، اصول فقه و حدیث، صاحب تألیفات است.

اولین گزارش تفصیلی از آثار ملا خلیل را افندی در ریاض العلماء درج نموده است.[٢]

آثار شناخته شده از ملا خلیل عبارتند از :

١. الشافی فی شرح الکافی[٣] (به عربی) ؛ شرح مفصلی است بر کتاب کافی کلینی که به دستور خلیفه سلطان حسین مرعشی (م١٠٦٤ ق)- که همدرس ملا خلیل بوده- نگاشته است.

قزوینی تنها اصوال کافی و کتاب الطهاره از فروع کافی را شرح نموده و موفق به اتمام آن نشده است. او شرح کتاب التوحید را در آخر ماه ذی الحجه ١٠٥٧ ق در مکه به پایان رسانده است.

[١]. خوانساری، همان.

[٢]. افندی اصفهانی، همان، ج٢، ص٢٦٥.

[٣]. آقا بزرگ تهرانی، الذریعه، ج١٣، ص٥ و ج١٤، ص٢٧.