درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٨٥ - الحديث الثالث

شرح‌ قول السائل: نعبد الرحمن الرحيم الواحد الاحد الصمد: سائل سؤال مى‌نمايد از آنچه بايد عبادت نمايد، و حقيقت او يا مفاهيم ذهنى رحمان و رحيم و واحد را عبادت نمائيم.

امام فرمود

(ان من عبد الاسم دون المسمى بالاسماء فقد اشرك و كفر و جحد و لم يعبد شيئا).

امام (ع) پاسخ فرمود هر كه اسم و معانى كلى و صفات رحمان و رحيم و مانند آنها را عبادت نمايد شرك و كفر بساحت كبريائى نموده است و جز مفهوم كلى و عقلى را پرستش ننموده است و مفهوم كلى مباين و مغاير با حقيقت و مسمى و موصوف آنها است و فرق ميان اسم و صفت مانند فرق مركب و بسيط است و نيز فرق ميان مفهوم كلى و حقيقت بسيط خارجى است و در مورد صفات كبريائى از نظر اينكه مفهوم صفات گرچه مغاير با موجود كبريائى است.

و از نظر اينكه حقيقت آن وجود واجب است صفات كمال نيز وجود ذاتى زائد ندارند در خارج جز ذات كبريائى ناگزير اسماء و صفات وجود زايد بر موصوف نخواهند داشت بلكه همه صفات كلى مانند حى و قادر و عالم وجود زايد بر ذات موجود حقيقى ندارند زيرا در اثر صرافت وجودى كبريائى كه منزه از ماهيت و جزء اسم و رسم است همه صفات عين ذات هستند و وجود خارجى جز ذات كبريائى ندارند