درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٦٥ - الحديث الثانى

شرح‌

قوله (ع): ما الذى لا يجتزئ في معرفة الخالق بدونه:

راوى از امام عليه السّلام سؤال مينمايد در معرفت خداى متعال چه قدر لازم است كه كمتر از آن سبب ضلالت و گمراهى است.

قوله (ع): فكتب اليه لم يزل عالما و سامعا و بصيرا و هو الفعال لما يريد:

پاسخ كه مرقوم فرمود آنست كه ساحت آفريدگار داراى صفات ذاتى علم و نيروى ذاتى احاطه بر شنيدنيها و بر موجودات احاطه حقيقى دارد و هر چه را اراده فرمايد به مجرد اراده و مشيت تحقق مى‌پذيرد و محتاج باسباب و علل طبيعى نيست.

قوله (ع): و سئل ابو جعفر (ع) عن الذى لا يجتزئ بدون ذلك من معرفة الخالق‌

: و نيز از امام ابو جعفر محمد باقر (ع) سؤال شد كه چه قدر در معرفت آفريدگار لازم است كه كمتر از آن فايده ندارد و سبب ضلالت و گمراهى است.

پاسخ فرمود

ليس كمثله شى‌ء و لا يشبهه شى‌ء لم يزل عالما سميعا و بصيرا.

امام (ع) فرمود حد معرفت آفريدگار كه كمتر از آن ضلالت است آنست كه معتقد باشد كه آفريدگار موجود حقيقى و بسيط است و مثل و مانند ندارد از نظر