درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٦٢ - الحديث الاول
قوت و شدت معنوى اعمال عبادى و خلوص آنها چه از لحاظ توجه هنگام اداء وظيفه عبادى و چه از لحاظ ارتباط آن با قوه ايمان و خلوص آن كه زياده قابل قوت و ضعف و شدت است زيرا قوه ايمان ناگزير اثر آن عمل عبادى قربى و خالص خواهد بود هم چنان كه ضعف ايمان سبب عمل عبادى است كه فقط تكليف ساقط شود بدون اينكه مقرب باشد.
صورت اعتقادى و عقد قلبى باصول توحيد فعليت و صورت روح و روان است كه بر اساس استدلال باشد و يا بطور شهود و از مقوله عرض نيست و خاطراتى بطور تجدد امثال صورت نگيرد و شدت آن بكثرت تجدد امثال و ضعف آن تقلب تجدد و وقوع فترت در آنها باشد.
ايمان قلبى و هم چنين شهادت ظهورى از عقيده و اظهار آن جزء تحقق اعتقاد است زيرا ايمان بدون اقرار لفظى اسلام و ايمان تلقى نمىشود بلكه قوام اعتقاد به اصول توحيد عبارت از عقيده قلبى و ديگر اقرار و شهادت باركان توحيد و صحت رسالت عامه و خاصه و ديگر اقرار و تصديق معاد است.
و يگانه رابطه بشر و اهل ايمان با ساحت كبريائى كه مورد قبول و پذيرش قرار ميگيرد و صعود مىنمايد همانا عقيده باصول توحيد و اظهار آن و اين رابطه ميان اهل ايمان با ساحت كبريائى و اختصاصى است و تعبير بصعود در آيه إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ بتناسب آنست كه شهادت لفظى و اعتقاد قلبى رشد و ظهورى بينهايت دارد و بسوى كبريائى او براى هميشه متوجه است.
و يگانه رابطه كه سبب ارتقاء اهل ايمان و تقرب ساحت كبريائى مىشود همانا عقد قلبى و شهادت باصول توحيد است كه داراى درجات بىشمار و صورت و فعليت و رشد روح و روان است كه با ساحت كبريائى رابطه معنوى دارد و ظهور عقيده است و نيز سبب نشر رائحه خوش ايمان و آثار درخشان آن در جامعه اسلامى و در جهان خواهد شد.