درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٥٧ - الحديث الاول

شرح‌ قوله سألته عن ادنى المعرفة: راوى فتح بن يزيد گويد از امام ابى الحسن (ع) سؤال نمودم از كمترين حد خداشناسى كه سبب نجات اهل ايمان شود چيست فرمود از اقرار باصول توحيد و اينكه براى كبريائى او شبيه نخواهد بود و فقط او شايسته عبوديت و پرستش است نظير و مانند ندارد و وجود او قديم و ازلى است و هرگز زوال و يا تحول پذير نخواهد بود و مفاد جمله مثبت موجود مبنى بر تأكيد آنست كه ساحت كبريائى هرگز در الوهيت و معبوديت شريك نخواهد داشت و هم چنين بى‌نظير و بيمانند است و وجود او ازلى و سرمدى است و موجودات امكانى مخلوق و آفريده و حادث هستند از جمله موجودات زمانى كه بر اساس تحول و زوال هستند.

قوله (ع): غير فقيد:

صفت سلبى ساحت كبريائى است كه هرگز پديده‌اى از حيطه قدرت و علمى او خارج نخواهد بود زيرا هر موجودى از او بفيض وجود رسيده و هر لحظه بتجدد فيض بهره‌مند گشته و بسوى ساحت او نيز باز خواهد گشت.

قوله (ع) و انه: ليس كمثله شى‌ء:

هر چه در عوالم امكانى باشد مخلوق و آفريده هستند و فعل و اثر و مخلوق‌